II SA/Kr 1539/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 5 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej D. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2026 r. sygn. akt II SA/Kr 1539/25 w sprawie ze skargi D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 1 października 2025 r. nr SKO.EA/418/102/2025 w przedmiocie oddalenia zarzutu egzekucyjnego w sprawie wydania nieruchomości postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 18 lutego 2026 r. sygn. akt II SA/Kr 1539/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 1 października 2025 r. nr SKO.EA/418/102/2025 w przedmiocie oddalenia zarzutu egzekucyjnego w sprawie wydania nieruchomości. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 7 kwietnia 2026 r. Pismem z dnia 8 kwietnia 2026 r. skarżąca wniosła, sporządzoną przez siebie własnoręcznie, skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Postanowieniem z dnia 13 maja 2026 r. sygn. akt II SA/Kr 1539/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniesioną przez skarżącą skargę kasacyjną. W dniu 19 sierpnia 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła, sporządzona przez pełnomocnika z urzędu skarżącej, opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2026 r. sygn. akt II SA/Kr 1539/25. Pismem z dnia 12 września 2026 r. skarżąca wniosła kolejną sporządzoną przez siebie własnoręcznie skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 18 lutego 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem rozważań Sądu jest pismo skarżącej z dnia 12 września 2026 r., które z uwagi na swoją treść zostało zakwalifikowane jako skarga kasacyjna od wyroku tut. Sądu z dnia 18 lutego 2026 r. Wymogi formalne stawiane skardze kasacyjnej zostały określone w art. 175 i 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 175 § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 3a ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1082/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącą, która nie jest adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą też wyjątki opisane w art. 175 § 2 i § 2a p.p.s.a. O wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika skarżąca została pouczona w pkt 2 pisma z dnia 24 marca 2026 r. (k. 63 akt sądowych), wraz z którym doręczono jej odpis wyroku z dnia 18 lutego 2026 r. wraz z uzasadnieniem. Tym samym skarga kasacyjna nie spełnia wymogu formalnego określonego w art. 175 p.p.s.a. Należy przy tym zauważyć, że pismo z dnia 12 września 2026 r. jest drugą skargą kasacyjną wniesioną przez skarżącą w niniejszej sprawie. Pierwsza skarga kasacyjna (pismo z dnia 8 kwietnia 2026 r.) została odrzucona postanowieniem tut. Sądu z dnia 13 maja 2026 r. również z powodu sporządzenia jej własnoręcznie przez skarżącą. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.