II SA/Kr 1375/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi P. W. na uchwałę Rady Miejskiej w Tarnowie Nr XXVIII/286/2016 z dnia 13 października 2016 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru miasta Tarnowa w rejonie ul. W. i K. – "Krzyż – Zachód I" postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych.

P. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Tarnowie Nr XXVIII/286/2016 z dnia 13 października 2016 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru miasta Tarnowa w rejonie ul. W. i K. – "Krzyż – Zachód I". Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2023 r. wezwano skarżącego do przedstawienie dowodu, że przed wniesieniem skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Tarnowie NR XXVIII/286/2016 z dnia 13 października 2016 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Ww. wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 27 listopada 2023 r. W terminie otwartym do uzupełnienia braków skargi skarżący nie przedstawił dowodu, że przed wniesieniem skargi na zaskarżoną uchwałę wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W piśmie datowanym na 30 listopada 2023 r. podał, że "wielokrotnie wzywano Miasto Tarnów do zmiany studium terenów Krzyż-Północ". Do pisma dołączył kserokopię pism, które zdaniem skarżącego stanowią dowód, że skarga została poprzedzona stosownym wezwaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności trzeba wskazać, że ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935), która weszła w życie 1 czerwca 2017 roku, zmieniono treść art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym. Jednocześnie w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 roku wskazano, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. W związku z tym, na gruncie niniejszej sprawy zastosowanie ma norma wynikająca z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, w dotychczasowym brzmieniu, zgodnie z którym "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". Oznacza to, że dla skutecznego wniesienia skargi na uchwałę podjętą przed 1 czerwca 2017 r. należało, przed jej wniesieniem, skierować do rady gminy wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Dodatkowo należy mieć na względzie, że zgodnie z art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 maja 2017 r., "W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa". Z tego znowu wynika, że od ww. wezwania zależy termin do wniesienia skargi na uchwałę podjętą przed 1 czerwca 2017 r. W związku z tym, że kwestionowaną przez P. W. uchwałę podjęto w dniu 13 października 2016 r., skargę na nią należało poprzedzić wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Jak podano na wstępie, skarżący został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą. Skarżący jednak nie wykazał, że przed wniesieniem skargi dokonał ww. czynności. Wprawdzie wraz ze skargą oraz za pismem z dnia 30 listopada 2023 r. przedłożył pisma wskazujące na aktywność skarżącego oraz innych osób w przedmiocie dążenia do zmiany lub zakwestionowania uchwały Rady Miejskiej w Tarnowie w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Miasta Tarnów oraz uchwały obecnie skarżonej. Jednak żadne z tych pism nie zawiera treści, która by wskazywała, że skarżący zwracał się do Rady Miejskiej w Tarnowie z żądaniem usunięcia naruszenia prawa w zakresie uchwały objętej zaskarżeniem. W tych okolicznościach skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r., o czym Sąd orzekł w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.