II SA/Go 196/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi L.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu.

Wyrokiem z dnia 31 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Go 196/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę L.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji. Odpis sentencji wyroku doręczono pełnomocnikowi skarżącej dnia 1 czerwca 2023 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2023 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku (i jednocześnie o sporządzenie wyroku). W uzasadnieniu wniosku wskazał, że sentencja wyroku została doręczona mu 1 czerwca 2023 r., zatem termin na złożenie wniosku upływał w dniu 8 czerwca 2023 r. Na ten dzień przypadało święto państwowe (Boże Ciało), które jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Pełnomocnik nie był w stanie uzyskać w dniach 8-11 czerwca 2023 r. od skarżącej decyzji w przedmiocie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Kontakt ze skarżącą udało się mu nawiązać dopiero 12 czerwca 2023 r., gdyż ta na podstawie powszechnych doniesień medialnych, pozostawała w przekonaniu, że w dniach 8-12 czerwca 2023 r. ma miejsce tzw. długi weekend czerwcowy, w ramach którego nie urzędują instytucje sądowe, na potwierdzenie czego pełnomocnik dołączył do wniosku wydruk informacji ze strony internetowej Urzędu Miejskiego, iż w dniu 9 czerwca 2023 r. urząd będzie nieczynny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że w sprawie doszło do uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skoro odpis sentencji wyroku doręczono pełnomocnikowi skarżącej dnia 1 czerwca 2023 r., to przewidziany w art. 141 § 2 p.p.s.a. termin na złożenie przez pełnomocnika wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku minął w niniejszej sprawie z dniem 9 czerwca 2023r. - piątek (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Następnie, mając na uwadze okoliczności powołane w przedmiotowym wniosku, Sąd znał, iż zachowany został termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji należało przejść do oceny argumentacji wniosku o przywrócenie terminu, tzn. czy zostały w nim uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony (jej pełnomocnika) w uchybieniu terminu. W orzecznictwie i literaturze zgodnie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2017, s. 515-516). Oceniając wystąpienie powyższej przesłanki, sąd obowiązany jest przyjąć obiektywny miernik staranności strony (w tym przypadku pełnomocnika skarżącej), której można wymagać od każdego należycie dbającego o własne interesy (postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., I OZ 1199/13). W odniesieniu do profesjonalnego pełnomocnika miernik staranności ulega dodatkowo podwyższeniu. Przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona (jej pełnomocnik) w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. To na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu (postanowienie NSA z dnia 17 marca 2009 r., I OZ 211/09). Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., I OZ 996/09), np. stan nadzwyczajny, problemy komunikacyjne, klęska żywiołowa (powódź, pożar), czy nagła chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (postanowienia NSA z dnia 22 stycznia 2014 r., I OZ 10/14, z dnia 31 stycznia 2014 r., I OZ 52/14, z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt II OZ 1223/15). Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona (jej pełnomocnik) dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uprawdopodobniałyby brak winy pełnomocnika skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tutejszego Sądu z dnia 31 maja 2023 r. W szczególności nie uprawdopodabnia go powołana we wniosku okoliczność braku możliwości skontaktowania się przez pełnomocnika ze skarżącą w dniach 8-11 czerwca 2023 r., tym bardziej że odpis sentencji wyroku został doręczony pełnomocnikowi w dniu 1 czerwca 2023 r. Kierując się obiektywnym miernikiem staranności, nie sposób uznać, że pełnomocnik skarżącej dołożył wszelkich starań, by w sprawie nie doszło do uchybienia terminu, skoro dopiero 8 czerwca 2023 r. podjął próbę skontaktowania się ze skarżącą, a przyczyną trudności w nawiązaniu tego kontaktu stanowić miało to, że w dniu tym przypadało święto Bożego Ciała i przekonanie skarżącej o wolnym od pracy okresie od 8-11 czerwca. W tych okolicznościach zdaniem Sądu pełnomocnik nie wykazał, iż faktyczna przyczyna uchybienia terminu była od niego niezależna i nie mogła być przezwyciężona przy dołożeniu wszelkich starań. Oszczędne uzasadnienie złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przywrócenie terminu nie wskazuje na jakąkolwiek okoliczność mogącą być podstawą przywrócenia w/w terminu. W przedstawionych we wniosku okolicznościach nie sposób było doszukać się tego rodzaju przeszkody, której nie można było przezwyciężyć, aby termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został dochowany. Okoliczność taką nie może stanowić przy tym przekonanie skarżącej o wolnym od pracy okresie od 8-11 czerwca 2023 r. i przekonanie o zamknięciu placówek publicznych (załączony wydruk informacji), mając dodatkowo na uwadze, że pełnomocnik prowadzi korespondencję elektronicznie i wniosek o przywrócenie terminu złożony został do Sądu także drogą elektroniczną. Zdaniem Sądu powołane w uzasadnieniu wniosku okoliczności nie odnoszą się do żadnej nadzwyczajnej okoliczności i nie uzasadniają uwzględnienia przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W konsekwencji Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.