II SA/Gl 597/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 13 października 2017 r. oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy postanawia odrzucić sprzeciw.

Postanowieniem z dnia 13 października 2017 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach po rozpoznaniu wniosku G. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 października 2017 r. Zatem termin do złożenia sprzeciwu upłynął w dniu 2 listopada 2017 r. W dniu 3 listopada 2017 r. G. J. nadał na poczcie sprzeciw od powołanego na wstępie postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), od postanowienia referendarza sądowego strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia jej odpisu tego orzeczenia. Jak wskazuje natomiast § 2 powyższego przepisu sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie odpis zaskarżonego postanowienia został doręczony G. J. w dniu 25 października 2017 r. Termin do wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia upłynął zatem w dniu 2 listopada 2017 r. ponieważ w dniu 1 listopada 2017 r. przypadał dzień ustawowo wolny od pracy. Oznacza to, że sprzeciw wniesiony przez G. J. w dniu 3 listopada 2017 r. został złożony po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności, co obliguje Sąd do jego odrzucenia, stosownie do powołanej regulacji art. 259 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligowany był, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a, do odrzucenia sprzeciwu skarżącego jako spóźnionego. Na marginesie należy wskazać, że wnioskodawca ma możliwości ponownego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Taki wniosek będzie podlegał rozpoznaniu w trybie art. 165 P.p.s.a., zgodnie z którym postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.