II SA/Gl 504/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2018 r. sprawy ze skargi Zarządu Województwa [...] na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty stałej za wprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. na rzecz skarżącego kwotę 928 (dziewięćset dwadzieścia osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Informacją roczną z dnia 26 lutego 2018 r. Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. ustalił dla Zarządu Województwa [...] opłatę stałą za okres od 31 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. w wysokości 14906 zł za wprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej. Od powyższej informacji Zarząd Województwa [...] wniósł reklamację. Wskazał, iż opłata powyższa została ustalona za wprowadzanie do wód opadowych lub roztopowych z części [...] (odcinki [...]). Odcinki te zostały przekazane Miastu G. (odpowiednio w 2014 r. i 2016 r.). Więc to ten podmiot jest zobowiązany do uiszczenia opłaty stałej. Niezależnie od tego odwołujący się podniósł, iż nie wiadomo, którego zadania dotyczy opłata. Nie wskazano również decyzji, z której wynikałby obowiązek uiszczenia opłaty. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Zarządu Zlewni w G. na podstawie art. 273 ust. 6 w zw. z art. 271 ust. 5, art. 14 ust. 2 i 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. poz. 1566 ze zm.) określił z powyższego tytułu opłatę stałą w wysokości 14906 zł za 2018 r. Zdaniem organu, brak podstaw do uwzględnienia reklamacji, gdyż obowiązek poniesienia opłaty rocznej wynika z obowiązującego pozwolenia wodnoprawnego nr [...] z dnia [...] wydanego przez Prezydenta Miasta G. na szczególne korzystanie z wód, wprowadzanie oczyszczonych wód opadowych i roztopowych z powierzchni pasa drogowego do wód (rzeka [...]) lub do ziemi. Określenie wysokości opłaty stałej nastąpiło zgodnie z § 6 rozp. Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz. U. poz. 2502) oraz art. 271 ust. 4 Prawa wodnego. Skargę na powyższą decyzję wniósł Zarząd Województwa [...], domagając się jej uchylenia (względnie stwierdzenia nieważności), dopuszczenia dowodów świadczących o przekazaniu fragmentu [...] Miastu G. i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu podtrzymał zarzuty wskazane wcześniej w reklamacji. Podniósł także zarzut naruszenia art. 107 § 1 k.p.a. poprzez niewystarczające wskazanie motywów, jakimi kierował się organ administracji podejmując rozstrzygnięcie. Odpowiadając na skargę Dyrektor Zarządu Zlewni w G. wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko, iż zobowiązanym do uiszczenia opłaty za usługi wodne jest podmiot, który jest adresatem pozwolenia wodno prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 268 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. poz. 1566 ze zm.) opłaty za usługi wodne uiszcza się za: 1) pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych; 2) wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi; 3) odprowadzanie do wód: a) wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast, b) wód pochodzących z odwodnienia gruntów w granicach administracyjnych miast; W ocenie składu orzekającego przepis powyższy określa dwie kwestie. Pierwsza z nich to przedmiot opłat. Są to działania o których mowa w punktach 1-3. Druga kwestia to podmiot zobowiązany do ponoszenia opłat. Sformułowania "pobór", "wprowadzanie" i odprowadzanie" określają pewne działania, które są podejmowane przez konkretny podmiot. Zasadne będzie zatem stwierdzenie, iż opłaty wodne, o których mowa w art. 268 ustawy Prawo wodne ponosi podmiot, który realizuje działania, o których mowa w art. 268 ust. 1 ustawy. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy uznać, iż zarzuty skargi są zasadne. Zarząd Województwa [...], już na etapie postępowania reklamacyjnego, skutecznie wykazał, że nie "odprowadza" do wód, wód opadowych lub roztopowych z części [...] (odcinki [...] i [...]). Odcinki te zostały przekazane Miastu G. w latach 2014-2016. Skarżący nie może być zatem adresatem decyzji ustalającej wysokość opłaty stałej. W ocenie Sądu organ administracji nie wykazał również, że w rozstrzyganej sprawie miało miejsce odprowadzanie do wód, wód opadowych lub roztopowych "ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej". A podstawa prawna (art. 271 ustawy) wyraźnie wskazuje wyraźnie, iż o takie wody tu chodzi Zostało w tej sprawie wydane pozwolenie Prezydenta Miasta G. na szczególne korzystanie z wód, wprowadzanie oczyszczonych wód opadowych i roztopowych z powierzchni pasa drogowego do wód (rzeka [...]) lub do ziemi. Nie wykazano jednak (nie potrafili tego wskazać również obecni na rozprawie pełnomocnicy Zarządu Województwa [...] i Dyrektor Zarządu Zlewni w G.), że stosowane system kanalizacyjne zostały zrealizowane i wody faktycznie tam są odprowadzane. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, uwzględniając skargę uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. ,poz. 1302 – dalej jako "p.p.s.a."). O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.