II SA/Gl 240/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA: Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S.- K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze z dnia 7 lutego 2017 r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego polegającego na przebudowie garażu. Uzasadniając wniosek strona wskazała, że wykonanie decyzji może wyrządzić stronie znaczną szkodę a także trudne do odwrócenia skutki. Zaznaczyła, że zrealizowanie inwestycji przed rozpoznaniem skargi może narazić ją, ze względu na planowaną pracownię RTG, na szkodliwe promieniowanie rentgenowskie a także pozbawi dopływu światła słonecznego w pomieszczeniach na jej posesji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona skarżąca kwestionująca decyzję udzielającą pozwolenia na budowę, musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne oraz wskazać dlaczego uznała, że osoba uprawniona do prowadzenia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej ma ponosić ujemne skutki związane ze wstrzymaniem jej wykonania, skoro to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1335/10; publik.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe nie oznacza jednak, że negatywnymi konsekwencjami wstrzymania bądź odmowy wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nie mogą być dotknięci także inni uczestnicy postępowania. Rozstrzygając więc wniosek dotyczący wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę, Sąd winien ocenić go zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać w takim samym stopniu inwestora, jak i pozostałe strony tego postępowania. Jednocześnie należy zauważyć, że kwestia ewentualnego zacienienia nieruchomości skarżącej, nie stanowi wystarczającej podstawy pozwalającej uznać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po stronie skarżącej powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. W przypadku uwzględnienia skargi obowiązek odwrócenia tych skutków spoczywać będzie na inwestorze. Natomiast skutek polegający na immisji w postaci promieniowania rentgenowskiego nie wynika wprost z realizacji decyzji o pozwoleniu na przebudowę garażu, a wynika z późniejszego, ewentualnego użytkowania innej inwestycji budowlanej prowadzonej przez inwestora na tej samej działce, co wynika z uzasadnienia decyzji Wojewody. W świetle przytoczonych okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.