II SA/Gl 1745/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 16 września 2022 r. nr WINB.WOA.7721.287.2022.AG/KC w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę M. J.

Pismem z dnia 2 listopada 2022 r. nadanym w dniu 3 listopada 2022 r. w urzędzie pocztowym M. J. (dalej: skarżąca) i M. J. (dalej: skarżący) wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 16 września 2022 r. nr WINB.WOA.7721.287.2022.AG/KC w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W odpowiedzi na skargę Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia 16 grudnia 2022 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 grudnia 2022 r. doręczono skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto pismem z dnia 16 grudnia 2022 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 grudnia 2022 r. wezwano skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącej i nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego celem doręczenia uczestnikowi postępowania wraz z pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych skargi w w/w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 9 stycznia 2023 r. Skarżąca pismem z dnia 15 stycznia 2023 r. nadesłała numer PESEL, oraz wniosła o zwolnienie jej z kosztów sądowych w całości. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2023 r. odrzucono skargę skarżącego M. J. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zarządzeniem z dnia 20 marca 2023 r. w sprawie sygn. akt II SPP/Gl 19/23 referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych bez rozpoznania. Powyższe zarządzenie doręczono dorosłemu domownikowi w dniu 27 marca 2023 r. Pismem z dnia 9 maja 2023 r. w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 maja 2023 r. w związku z prawomocnym zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 20 marca 2023 r. pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżącej bez rozpoznania, wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 grudnia 2022 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi z pouczeniem, że na wezwanie zażalenie nie przysługuje. Do dnia rozpoznania niniejszej sprawy skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi - nie nadesłała jednego odpisu skargi oraz nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Termin siedmiodniowy określony w art. 220 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie natomiast do regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym – art. 58 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa art. 46 p.p.s.a. Z kolei w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Powyższy siedmiodniowy termin jest również terminem ustawowym, co oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do jego przedłużenia bądź skrócenia. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi stwarza zatem podstawę do jej odrzucenia. Natomiast stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Należy zaznaczyć, że na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 p.p.s.a., należy traktować wymogi z art. 47 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 26.08.2014 r., I OZ 671/14). Każde pismo strony powinno zawierać odpisy, a w wypadku wymienienia w piśmie załączników – także odpisy załączników. Jest to konieczne do doręczenia ich stronom i uczestnikom. Niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (uchwała NSA z 18.12.2013 r., I OPS 13/13). Należy wskazać, że pismo z dnia 16 grudnia 2022 r. stanowiące wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie, zostało doręczone skarżącej w dniu 9 stycznia 2023 r. Skarżąca nadesłała numer PESEL, ale nie złożyła odpisu skargi. Odpisem pisma procesowego czy załącznika jest każdy jego dalszy egzemplarz treściowo zgodny z oryginałem. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2008 r. , I OZ 407/08, LEX nr 494339). Skarżąca nadesłała pismo z dnia 15 stycznia 2023 r., ale z uwagi na fakt, iż swoją treścią różni się ono od skargi wniesionej w dniu 2 listopada 2023 r. nie można go uznać za jej odpis. Tym bardziej, ze pismo jest datowane na dzień 15 stycznia 2023 r., natomiast skarga jest opatrzona datą 2 listopada 2022 r. Ponadto w piśmie z dnia 15 stycznia 2023 r. skarżąca wniosła o zwolnienie jej z kosztów sądowych w całości. W ocenie Sądu pisma skarżącej z dnia 15 stycznia 2023 r. nie można uznać za prawidłowy odpis skargi. W rozpoznawanej sprawie w związku z prawomocnym zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 20 marca 2023 r. pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżącej bez rozpoznania, wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 grudnia 2022 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi z pouczeniem, że na wezwanie zażalenie nie przysługuje. Powyższe wezwanie doręczono dorosłemu domownikowi w dniu 15 maja 2023 r. Termin do uiszczenia należnego wpisu upłynął w dniu 22 maja 2023 r. (nie był dniem wolnym od pracy). Mimo prawidłowych wezwań w tym zakresie, skarżąca nie uiściła wpisu od skargi ani też nie uzupełniła prawidłowo wskazanego powyżej braku formalnego skargi. Uwzględniając powyższe, stosownie do regulacji zawartej w art. 220 § 3 p.p.s.a., oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd, stwierdzając że w sprawie nie uzupełniono braku fiskalnego oraz braku formalnego skargi, orzekł jak w sentencji postanowienia.