II SA/Gl 1225/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a: zawiesić z urzędu postępowanie sądowe do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygnaturze P 58/08.

Stosownie do treści 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym przed Trybunałem Konstytucyjnym. Stosownie do art. 190 ust. 1 i 3 Konstytucji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne, wchodzą zaś w życie z dniem ogłoszenia, bądź w terminie określonym przez Trybunał Konstytucyjny. Mając na względzie powyższe należało wziąć pod rozwagę, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie o sygn. II SA/Kr 778/07 zwrócił się z pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego, czy przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) w zakresie, w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995 r., który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego art. 87 ust. 3 powołanej ustawy, jest zgodny z art. 2 i 32 Konstytucji. Sprawa zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym pod sygnaturą P 58/08. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. z dnia [...] r. nr [...] zobowiązującą A. B. do uiszczenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwocie [...] zł w związku ze zbyciem działki nr [...], obręb R., k.m. [...], na skutek uchwały Rady Miasta J. z dnia [...]r. nr [...]w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu jednostki R. o symbolu roboczym R87 w J. Dla przedmiotowej nieruchomości, przed uchwaleniem powołanego powyżej planu miejscowego, nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, gdyż zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, z dniem 31 grudnia 2003 r. dotychczasowy plan uchwalony uchwałą z dnia [...]r. nr [...]utracił ważność. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, według planu z dnia [...]r., działka nr [...]znajdowała się w strefie rolniczej, zaś w okresie jego braku w oparciu o zapisy z ewidencji gruntów, jak również po przeprowadzeniu wizji, ustalono, iż wykorzystywana była faktycznie w celach rolniczych. Zgodnie natomiast z ustaleniami nowego planu, nieruchomość ta znajduje się na terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkalno-usługową. Przytoczone pytanie dotyczy przepisów prawnych w oparciu o które wydano zaskarżoną decyzję, przy zbliżonym stanie faktycznym do rozpoznawanej sprawy. Niewątpliwie zatem rozstrzygnięcie niniejszej sprawy pozostaje w bezpośrednim związku i zależy od wyniku toczącego się postępowania w sprawie P 58/08, co uzasadnia zawieszenie postępowania sądowego z urzędu, w oparciu o treść art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 p.p.s.a. do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.