II OZ 341/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 lutego 2009r., sygn. akt II SA/Gl 1225/08 o zawieszeniu postępowania sądowego z urzędu w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] września 2008r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 23 lutego 2009r. sygn. akt II SA/Gl 1225/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a, zawiesił z urzędu postępowanie sądowe do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego w sprawie P 58/08. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 778/07 zwrócił się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, czy przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) w zakresie w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995r., który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego w art. 87 ust. 3 powołanej ustawy, jest zgodny z art. 2 i 32 Konstytucji. Rozstrzygnięcie powyższej kwestii przez Trybunał Konstytucyjny ma w ocenie Sądu I instancji znaczenie dla niniejszej sprawy, bowiem decyzja Prezydenta Miasta Jastrzębie Zdrój z dnia [...] lipca 2008r. zobowiązywała A. B. do uiszczenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z jej zbyciem po podjęciu uchwały przez Radę Miasta Jastrzębie Zdrój z dnia 22 marca 2007r w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dla przedmiotowej nieruchomości, przed uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, gdyż z dniem 31 grudnia 2003r, dotychczasowy plan uchwalony uchwałą z dnia 21 maja 1994r. utracił ważność. Sąd I instancji ustalił na podstawie akt administracyjnych, że niniejsza nieruchomość według planu z dnia 21 maja 1994r. znajdowała się z strefie rolniczej, zaś w okresie braku planu była faktycznie wykorzystywana w celach rolniczych. Zgodnie z ustaleniami nowego planu zagospodarowania przestrzennego znajduje się na terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkalno-usługową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wydając zaskarżone postanowienie uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie P 58/08, zatem zawiesił postępowanie sądowe z urzędu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. B.. Skarżący podniósł, iż mimo tego że jego sprawa dotyczy tej samej kwestii jak w sprawie II SA/Kr 778/07, to różni się tym, iż na terenie nieruchomości gdzie przewiduje się szkody górnicze, jak w jego przypadku, nie powinno się pobierać maksymalnej stawki 30 % od wzrostu wartości. Wobec tego, postępowanie sądowe w sprawie jego skargi nie powinno być zawieszone. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania określone w tym przepisie ma charakter fakultatywny, bowiem ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu Sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym wypadku jest celowe wstrzymanie biegu sprawy, w tym przede wszystkim powinien mieć na uwadze możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem. Podstawą prawną wydania decyzji Prezydenta Miasta Jastrzębie Zdrój z dnia [...] lipca 2008r. był art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wskazać należy, ze przepis ten wprawdzie nie jest przedmiotem pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego, lecz objęty tym pytaniem przepis art. 37 ust. 1 związany jest bezpośrednio z art. 36 ust. 4, co może mieć wpływ na rozstrzygnięcie Sądu w niniejszej sprawie. Stwierdzić należy, że w przypadku gdyby Sąd I instancji wydał wyrok w oparciu o powołane przepisy, a następnie Trybunał Konstytucyjny orzekłby o ich niezgodności z Konstytucją, stanowiłoby to przesłankę do wznowienia postępowania. Dlatego też względy ekonomii procesowej przemawiają za zawieszeniem postępowania w niniejszej sprawie, a tym samym należy uznać postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za zgodne z obowiązującym prawem. Nie można natomiast uwzględnić zażalenia skarżącego, gdyż jego twierdzenia co do różnicy stanu faktycznego występującego w jego sprawie i sprawie o sygn. akt II SA/Kr 887/07 nie mają tu decydującego znaczenia. Ważnym aspektem jest natomiast zbliżony stan faktyczny, ta sama podstawa prawna zaskarżonej decyzji oraz metoda obliczenia wzrostu wartości nieruchomości, jak w sprawie będącej podstawą pytania prawnego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.