II SA/Gl 103/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. i E. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżącej M. H. o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 października 2016 r., oddalającego wniosek o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 15 lipca 2016 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 października 2016 r.

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca M. H. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną. Ponieważ w niniejszej sprawie ocena stanu majątkowego skarżącej oraz jej małżonka była już czterokrotnie dokonywana (dwukrotnie przez referendarza sądowego i dwukrotnie przez Sąd), a podane przez stronę informacje są o do zasadyc tożsame z poprzednimi, kolejny wniosek potraktowany został jako żądanie zmiany uprzednio wydanego postanowienia. Stosownie do treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – zwana dalej P.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W postanowieniu z dnia 28 października 2016 r. wskazano, że wniosek o zmianę uprzednio wydanego postanowienia nie stanowi środka zaskarżenia i nie uruchamia kontroli prawidłowości tego postanowienia. Jego rozpoznanie sprowadza się bowiem wyłącznie do zbadania, czy po wydaniu wspomnianego orzeczenia wystąpiły nowe okoliczności istotne z punktu widzenia zasadności przyznania im prawa pomocy. Odstąpienie od oceny sformułowanej we wcześniejszym postanowieniu wymaga przy tym wykazania przez stronę, iż doszło w międzyczasie do zmiany okoliczności stanowiących przesłankę podjętego rozstrzygnięcia, co w przypadku postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy oznaczać musi znaczące pogorszenie położenia wnioskodawcy w tych aspektach, które mają znaczenie w świetle przesłanek opisanych w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Jak już to wcześniej czterokrotnie wskazano, zasadniczym motywem, dla którego odmówiono przyznania prawa pomocy, była kwestia posiadania składników majątku, które przeczyły tezie o trudnej sytuacji materialnej i które generowały dodatkowe koszty. Dodatkowo kilkukrotnie podkreślono, że fakt spłaty zobowiązania względem bliskich, w wysokości zbliżonej do wpisu od skargi, nie może uzasadniać zwolnienia z obowiązku uiszczenia daniny publicznoprawnej. Porównanie złożonego aktualnie wniosku z poprzednimi prowadzi również do konstatacji, że sytuacja materialna rodziny skarżącej uległa poprawie, skoro obecnie łączny dochód to kwota 3867,58 zł netto miesięcznie (poprzednio 3689 zł zł), a obecna rata spłacanej pożyczki wynosi 200 zł (poprzednio 400 zł). W takiej sytuacji nie sposób znaleźć podstaw do zmiany uprzednio zajętego stanowiska, co skutkować musiało oddaleniem wniosku o zmianę postanowienia na mocy art. 165 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 tej ustawy.