II OZ 584/17

Dnia 7 czerwca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. H. i E. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 103/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. H. i E. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 13 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 103/16, odrzucił skargę M. H. i E. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z [...] listopada 2015 r. w przedmiocie warunków zabudowy, wskazując, że skarżący nie uczynili zadość zarządzeniu z 12 września 2016 r., którym zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia z 11 lutego 2016 r., i w ustawowym terminie nie uzupełnili braku fiskalnego skargi – nie uiścili solidarnie wpisu sądowego w wysokości 500 zł. W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucili, że zarówno oni, jak i ich pełnomocnik, "nie zostali prawidłowo i skutecznie wezwani na uiszczenia opłaty". Twierdzili, że w dniu 4 października 2016 r. otrzymali z WSA w Gliwicach przesyłkę sądową zawierającą jedynie "postanowienie z dnia 12 października 2016 z uzasadnieniem – utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 15 lipca 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych" i że w następstwie tego postanowienia złożyli jedyne pismo w sprawie – "wniosek o przyznanie prawa pomocy z uwagi na nowe okoliczności tj. zmianę ich sytuacji materialnej". Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Po prawomocnej odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, skarżący zarządzeniem z 12 września 2016 r. zostali wezwani do wykonania zarządzenia z 11 lutego 2016 r. wzywającego ich do usunięcia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie solidarnie wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Wezwanie to należało wykonać, zgodnie z pouczeniem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Bezspornym jest, gdyż skarżący faktu tego nie kwestionują, że wezwanie to nie zostało wykonane. Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że nieuzupełnienie braku fiskalnego skargi, pomimo wystosowanego wezwania, uzasadniało jej odrzucenie stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Odnosząc się do zarzutów zażalenia, jakoby skarżący w dniu 4 października 2016 r. nie otrzymali zarządzenia z 12 września 2016 r. wzywającego ich do wykonania wezwania do wpisu sądowego, wyjaśnić należy, że w aktach sprawy znajdują się dokumenty potwierdzające fakt otrzymania przez pełnomocnika skarżących tego zarządzenia. Są nimi zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania podpisane przez pełnomocnika skarżących – A. H.-K. (k. 113) oraz pismo skarżących z 5 października 2016 r. zatytułowane "Odpowiedź dotycząca wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł zgodnie z wezwaniem z dnia 16 września 2016 r. doręczonego 4 października b.r." (k. 114). Tym samym, wbrew zarzutom zażalenia, stwierdzić należy, że skarżącym skutecznie doręczono wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia w sprawie wpisu sądowego. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.