II SA/Gd 411/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia 10 marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podania do publicznej wiadomości wykazu nieruchomości przeznaczonych do oddania w użytkowanie wieczyste postanawia: przywrócić skarżącej Z. M. termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 26 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Z. M. na zarządzenie Prezydenta Miasta [...] z dnia 10 marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podania do publicznej wiadomości wykazu nieruchomości przeznaczonych do oddania w użytkowanie wieczyste. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej na jej wniosek w dniu 24 kwietnia 2014 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 255). W dniu 8 kwietnia 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z dnia 28 maja 2014 r. odmówił przyznania Z. M. prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 13 czerwca 2014 r. przyznał Z. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Na mocy powyższego postanowienia Okręgowa Izba Radców Prawnych w G. w dniu 24 czerwca 2014 r. wyznaczyła Z. M. pełnomocnika z urzędu – radcę prawnego M. M. Pełnomocnik skarżącej otrzymał informację o ustanowieniu go pełnomocnikiem w dniu 1 lipca 2014 r. W dniu 4 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącej zapoznał się w sądzie z aktami sprawy. W tym samym dniu złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, iż zawiadomienie z Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu otrzymał w dniu 1 sierpnia 2014 r., a więc po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z powyższym nie był w stanie dotrzymać terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, uchybienie terminu nastąpiło zatem bez jego winy. Zarządzeniem Sądu z dnia 9 lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez wniesienie skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od dnia zawiadomienia o ustanowieniu go pełnomocnikiem w sprawie – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Odpis zarządzenia doręczono skutecznie pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 lipca 2014 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 314). Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 10 lipca 2014 r., złożonym osobiście w Sądzie w dniu 11 lipca 2014 r., złożył skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do przepisu art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym na tle powyższych przepisów wypracowano pogląd, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika z urzędu (ustanowionego przez sąd już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej) ustaje z dniem w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia tego środka odwoławczego po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż w dniu upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu pełnomocnikiem. Przyjęte rozwiązanie z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 p.p.s.a. (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 czerwca 2006 r. sygn. akt I FZ 198/2006, z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II FZ 125/09; z dnia 15 czerwca 2012 r. sygn. akt I OZ 426/12, z dnia 19 lipca 2012 r. sygn. akt II OZ 612/12; orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w dniu 1 lipca 2014 r. Z aktami sprawy zapoznał się w dniu 4 lipca 2014 r. i w tym samym dniu złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 11 lipca 2014 r. złożył skargę kasacyjną. W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jest on merytorycznie zasadny z tego względu, że ani skarżącej, ani jej pełnomocnikowi nie można przypisać winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.