II SA/Gd 22/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę.

M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 października 2016 r., wydaną w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 12 stycznia 2017 r., wydanego na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej jako "p.p.s.a.") w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skutecznie skarżącemu w dniu 31 stycznia 2017 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 11 akt). Termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał zatem w dniu 7 lutego 2017 r. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 6 lutego 2017 r., a więc w okresie biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W takiej zaś sytuacji, powstanie obowiązku uiszczenia opłaty sądowej po wniesieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy jest uzależnione od wyniku postępowania w przedmiocie rozpoznania tego wniosku. Zatem do czasu prawomocnego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, realizacja obowiązku pozostaje zawieszona. W postanowieniu z dnia 9 marca 2017 r. referendarz sądowy WSA w Gdańsku odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. W następstwie zgłoszenia sprzeciwu od powyższego postanowienia - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r., sygn. II SA/Gd 22/17 - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego. Zgodnie z treścią art. 260 § 2 p.p.s.a., w sprawach dotyczących rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza w przedmiocie prawa pomocy, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Oznacza to, że od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanych w tych sprawach nie przysługują już środki prawne do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a więc postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wydane w tej sprawie jest prawomocne. W konsekwencji, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego w niniejszej sprawie, akta przedłożono Przewodniczącej Wydziału, która - zarządzeniem z dnia 20 maja 2017 r. - wezwała skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 12 stycznia 2017 r. w przedmiocie wezwania go do uiszczenia wpisu sądowego, wyznaczając 7 - dniowy termin na jego uiszczenie, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe skarżący odebrał w dniu 31 maja 2017 r. (k. 37 akt), zatem termin na wykonanie nałożonego nań obowiązku upływał mu w dniu 7 czerwca 2017 r. W terminie tym skarżący nadesłał do Sądu jedynie pismo, w którym zwrócił się z prośbą o rozłożenie wpisu od skargi w wysokości 500 zł na 5 rat, w wysokości po 100 złotych miesięcznie, płatnych do 10-go dnia każdego miesiąca. Jak wynika natomiast z notatki urzędowej Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA w Gdańsku, w okresie od dnia 29 listopada 2016 r. do dnia 26 czerwca 2017 r. skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, pomimo upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący wpisu tego nie uiścił - co znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy sądowoadministracyjnej. Zgodnie zatem z ww. regulacjami, skarga podlega odrzuceniu. Odnosząc się natomiast do wniosku strony o rozłożenie wpisu na raty wskazać należy, że jego złożenie nie miało wpływu na obowiązek wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje bowiem jakiejkolwiek prawnej możliwości rozłożenia wpisu od skargi na raty, czy też odroczenia jego zapłaty. Wprawdzie art. 229 § 1 p.p.s.a. pozwala Sądowi na rozłożenie na raty bądź odroczenie zapłaty nieuiszczonych należności sądowych, jednakże przepis ten odnosi się do nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Nie ma on natomiast zastosowania do wpisu od skargi, w stosunku do którego obowiązek uiszczenia powstaje z mocy prawa, i którego nieopłacenie powoduje odrzucenie skargi. Nieopłaconego wpisu od skargi nie można więc uznać za nieuiszczoną należność orzeczoną przez sąd (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 126/04 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt I OZ 765/11, LEX nr 1149596; M. Niezgódka -Medek [w:] B. Dauter, M. Niezgódka - Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Wolters Kluwer 2016). Wniosek strony jest zatem bezskuteczny, gdyż Sąd nie jest władny do rozkładania kwoty wpisu sądowego na raty. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.