II SA/Gd 205/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 19 grudnia 2001., nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić zażalenie S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 października 2008 r. o odrzuceniu zażalenia H. H. na postanowienie z dnia 30 maja 2008 r. w przedmiocie odmowy dopuszczenia w sprawie w charakterze uczestnika

W dniu 5 listopada 2008r. S. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zażalenie na opisane wyżej postanowienie Sądu z dnia 24 października 2008r. Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 178 ustawy Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002r. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie zażalenia. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z przepisem art. 173 § 2 skargę kasacyjną może wnieść między innymi strona. W rozpatrywanej sprawie, w której zapadło postanowienie z dnia 24 października 2008r. - dotyczące dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika- stroną był H. H., natomiast S. W. wnoszący zażalenie nie był stroną tego postępowania, nie zostało mu w konsekwencji doręczone postanowienie z dnia 24 października 2008r. Biorąc powyższe pod uwagę i działając na podstawie art. 178 i art. 173 § 2 związku z art.197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Sąd uznał zażalenie S. W. na opisane postanowienie za niedopuszczalne i orzekł jak w sentencji postanowienia.