II SA/Bk 764/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. O. i M. O. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a odmówić skarżącej H. O. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

H. O. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Źródło miesięcznego utrzymania wnioskodawczyni stanowi dochód z tytułu renty w kwocie 2.300 zł. W skład majątku skarżącej wchodzi 1/2 domu w B. (wartości 170.000- 200.000 zł), nieruchomość rolna o powierzchni [...] ha (nieużytki) oraz stare budynki gospodarcze i dom (wartość całego gospodarstwa rolnego około 350.000 – 400.000 zł). Skarżąca poza tym nie posiada zgromadzonych oszczędności i innych przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku wskazała, iż jej dochody przeznaczane są na bieżące wydatki tj. media – 300 – 400 zł, leki – 200 zł oraz ogrzewanie domu – 3.000-4.000 zł (k. 10-11). Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592). W złożonym oświadczeniu skarżąca wykazała, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Źródłem miesięcznego utrzymania wnioskodawczyni są dochody z renty w kwocie 2.300 zł. Z wykazanych wydatków skarżącej wynika również, iż miesięczne ponosi on koszty utrzymania na poziomie 934 zł (bez kosztów zakupu żywności. Majątek wnioskodawczyni stanowi 1/2 domu w B. (wartości 170.000- 200.000 zł), nieruchomość rolna o powierzchni [...] ha (nieużytki) oraz stare budynki gospodarcze i dom (wartość całego gospodarstwa rolnego około 350.000 – 400.000 zł). Mając na uwadze powyższe okoliczności należało stwierdzić, iż posiadanie przez skarżącą stałego źródła dochodu w wysokości około 2.300 zł miesięcznie przy wydatkach na poziomie około 1.000 zł oraz majątku w postaci ½ domu i gospodarstwa rolnego pozwalają na uznanie, iż wnioskodawczyni jest w stanie pokryć koszty sądowe w sprawie niniejszej, które mogą wynosić obecnie 200 zł oraz koszty pełnomocnika. Skarżąca bowiem nie wykazała, aby nie posiadała środków na ich pokrycie czy też aby posiadała jakieś zadłużenie. Tym samym jest ona w stanie wygospodarować z posiadanych środków kwotę na pokrycie kosztów sądowych, w tym kosztów ustanowienia pełnomocnika. Negatywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych stanowi fakt posiadania przez skarżącą stałego źródła dochodu i majątku pozwalających na pokrycie bieżących wydatków. Prawo pomocy stanowi bowiem instytucję szczególną, zarezerwowaną wyłącznie dla podmiotów znajdujących się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, uniemożliwiającej pokrycie pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Wnioskodawczyni natomiast nie udowodniła zaistnienia takiej okoliczności. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.