II SA/Bd 751/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia WSA Urszula Wiśniewska sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 maja 2026 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na zbieranie odpadów oddala skargę.

1. Starosta Grudziądzki (zwany dalej "Starostą), po rozpatrzeniu wniosku z 20 marca 2024 r., decyzją z 21 maja 2025 r. nr ŚB.6233.25.2024 udzielił S. K. (tj. Skarżącemu) prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą [...] jr. zezwolenia na zbieranie odpadów na części działki nr [...] w Ś. . W punkcie VII decyzji "Metody zbierania odpadów" Starosta określił w tabeli "szczegółowy sposób gromadzenia poszczególnych opadów". Odnośnie wskazanych w tabeli opadów o kodach 19 05 03 - kompost nieodpowiadający wymaganiom (nienadający się do wykorzystania), 19 08 01 - skratki i 19 12 12 – inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w 19 12 12, Starosta jako "sposób magazynowania" wskazał "Plac magazynowy, w zamykanych kontenerach i pojemnikach. Czas magazynowania każdej przyjętej partii odpadów nie może przekraczać 7 dni". Natomiast w części X decyzji "Dodatkowe warunki prowadzenia działalności), w pkt 4 Starosta wskazał, że "Czas magazynowania każdej przyjętej partii odpadów o kodach 19 05 03, 19 08 01 i 19 12 12 nie może przekraczać 7 dni, zgodnie z zapisami § 12 Rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów". 2. Odwołując się Skarżący zakwestionował określenie warunków działalności poprzez wprowadzenie wymogu magazynowania odpadów o kodach 19 05 03, 19 08 01 i 19 12 12 jedynie przez 7 dni. Skarżący wskazał że błędne jest założenie organu, iż są to odpady biodegradowalne. Odwołujący wniósł o zmianę decyzji w tym zakresie poprzez uchylenie "ust. 4 części X decyzji" jako kolidującej z zapisami części VII (metody zbierania odpadów). 3. W wyniku rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu (zwane dalej "Kolegium"), na podstawie art. 41a ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2023 r. poz. 1587) decyzją z 29 lipca 2025 r. nr SKO-63-22/25 utrzymało w mocy decyzję Starosty. Kolegium podkreśliło, że wydane zezwolenie zawiera wszystkie elementy wskazane w art. 43 ustawy o odpadach; w toku postępowania Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w Grudziądzu potwierdził spełnienie wymagań określonych w przepisach przeciwpożarowych (postanowienie z 9 października 2024 r.), a Kujawsko – Pomorski Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska (zwany dalej "WIOŚ") w postanowieniu z 12 listopada 2024 r. stwierdził spełnienie przez Skarżącego wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska w zakresie zbierania odpadów na działce nr [...] w Ś.. W tym ostatnim postanowieniu nie stwierdzono niezgodności miejsc magazynowania opadów z warunkami określonymi w rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów Kolegium uznało, że wskazanie w części VII pkt 6, 7 i 10 decyzji zarówno sposobu magazynowania (plac magazynowy, w zamkniętych kontenerach i pojemnikach) jak też czasu magazynowania każdej przyjętej partii odpadów (nie może przekraczać 7 dni) – jest zgodne § 12 rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów (Dz. U. poz. 1742, zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie magazynowania odpadów" lub "rozporządzeniem"). W przepisie tym określono warunki magazynowania odpadów mogących powodować uciążliwości zapachowe na nieruchomościach sąsiadujących, w szczególności ust. 3 pkt 1 rozporządzenia dopuszcza magazynowanie odpadów mogących powodować uciążliwości zapachowe w szczelnych kontenerach, pojemnikach lub zbiornikach poza pomieszczeniami (halami magazynowymi spełniającym określone wymogi) o ile ich czas magazynowania nie przekracza 7 dni. Odpady o kodach 19 05 03, 19 08 01 i 19 12 12 z uwagi na pochodzenie z procesów oczyszczania ścieków jak i przetwarzania odpadów komunalnych zostały zaliczone do odpadów mogących powodować uciążliwości zapachowe, co stwierdził WIOŚ w postanowieniu z 12 listopada 2024 r. (k. 28 akt organu I instancji). 4. W skardze do Sądu S. K. (jak wynika z akt sprawy posługujący się wyróżnikiem "j. " lub "jr" dla odróżnienia od ojca S.K.2 – por. § 3 aktu notarialnego z 23 października 2020 r.) wniósł o uchylenie decyzji Kolegium zarzucając naruszenie w zakresie przepisów postępowania: 1) art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, zwanej w skrócie "k.p.a.") w związku z licznymi uchybieniami o charakterze merytorycznym, w szczególności, lecz nie wyłącznie, błędnej wykładni przepisów rozporządzenia w sprawie magazynowania odpadów, co wynika z błędnego założenia, że odpady 19 12 12; 19 05 03 i 19 08 01 to odpady biodegradowalne i uciążliwe zapachowo; 2) art. 8 k.p.a. w związku z prowadzeniem postępowania w sposób podważający zaufanie strony do organu procedującego, w tym stosowanie przez organ własnej rozszerzającej wykładni przepisów, brak wnikliwości w rozpatrzeniu zarzutów podniesionych przez stronę, pośpiech w wydaniu rozstrzygnięcia co wpłynęło na treść i "jakość" rozstrzygnięcia; 3) ustalanie stanu faktycznego wbrew regule wyrażonej w art. 7 i 77 k.p.a., co do ustalonych faktów jak i obowiązujących przepisów, bezkrytycznym powtarzaniu tez organu I instancji, brakiem odniesienia się do ustaleń WIOŚ stwierdzających wielokrotnie brak uciążliwości zapachowych a także zastosowanych odziaływaniach antyodorowych na terenie przedsiębiorstwa; 4) art. 80 k.p.a. przez uznanie za udowodnione, w sposób dowolny, analogicznie jak to uczynił organ I instancji, że w niniejszej sprawie występują okoliczności wskazujące na niezgodność z przepisami rozporządzenia w sprawie magazynowania odpadów, co wynika z błędnego założenia, że odpady 19 12 12; 19 05 03 i 19 08 01 to odpady biodegradowalne i uciążliwe zapachowo; 5) art. 15 k.p.a. w związku z nierozpoznaniem zarzutów Skarżącego na etapie odwołania, nie ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów, nie wskazanie w uzasadnieniu, z którymi zarzutami organ się zgadza, jak również przyznania sobie przez organ odwoławczy prawa do pominięcia do rozpatrzenia niektórych zarzutów Skarżącego, utrzymania w mocy orzeczenia, 6) art. 80 k.p.a. w związku z art. 15 k.p.a. poprzez zaniechanie przez organ odwoławczy przeprowadzenia ponownego postępowania administracyjnego (brak oceny zgromadzonego materiału dowodowego, brak ustalenia stanu faktycznego) i poprzestaniu na kontroli decyzji organu pierwszej instancji i to wyłącznie w granicach zarzutów odwołania. Skarżący zarzucił ponadto naruszenie przepisów prawa materialnego: 1) § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia w sprawie magazynowania odpadów; 2) art. 25 ust. 4 i ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach. 5. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że twierdzenie organu I instancji o braku biodegradowalności przedmiotowych odpadów (a tym samym możliwości ich magazynowania w sposób określony w art. 25 ust. 4 i art. 25 ustawy o odpadach) - jest sprzeczne z ustaleniom kontroli uprzedniej WIOŚ, której wyniki przełożono na postanowienie pozytywnie opiniujące z dnia 12 listopada 2024 r., stwierdzające spełnienie wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska przez [...], w zakresie zbierania odpadów na terenie działki nr [...], w oparciu o ustalenia kontroli przeprowadzonej w dniach [...] sierpnia 2024 r. - [...] października 2024 r. Skarżący zwrócił uwagę, że WIOŚ w swoich postanowieniach (nr WIOŚ - DTO -DZI.7041.1..2024.IŁS oraz nr WIOŚ-Wl.7041.I.43.2025.AC) nie stwierdził uciążliwości zapachowej odpadów o kodach 19 05 03, 19 08 01 i 19 12 12. Skarżący wskazał także, że w toku kontroli udokumentowanej protokołem kontroli Nr WIOS-BYD 169 /2025 przedstawił protokół odbioru bariery antyodorowej typu mokra mgła, sporządzony w dniu 31 października 2022 r. w Ś. . Zgodnie z ekspertyzą wykonaną przez Instytut Podstaw Inżynierii Środowiska Polskiej Akademii Nauk dołączonej do dokumentacji techniczno-ruchowej bariery antyodorowej - technologię "mokrej" bariery antyodorowej firmy [...] należy uznać za najlepszą metodę likwidacji odorów pochodzących ze składowisk odpadów czy kompostowni i uznać ją jako BAT dla dużych otwartych przestrzeni z emisją niezorganizowaną. Skarżący zwrócił uwagę, że WIOŚ w postanowieniu WIOŚ-Wl.7041.I.43.2025.AC wskazuje na potencjalne źródło uciążliwości zapachowej emisji odorantów w postaci studzienek kanalizacyjnych zlokalizowanych przy linii przesyłowej ścieków z miasta G. do pobliskiej oczyszczalni ścieków. Linia przesyłowa zlokalizowana jest w bezpośredniej bliskości terenu mieszkalnego przy ul. [...]. Fakt ten Skarżący wielokrotnie wskazywał w postępowaniu przed Kolegium. Nie można zatem z faktu uciążliwości zapachowej emisji odorantów w postaci studzienek kanalizacyjnych zlokalizowanych przy linii przesyłowej ścieków z miasta G. do pobliskiej oczyszczalni ścieków wywodzić przesłanek faktycznych do ograniczenia czasu magazynowania odpadów 19 05 03, 19 08 01, 19 12 12 do 7 dni. Skarżący podkreślił, że sporna między organami a Skarżącym jest kwestia ustalenia czy to jego działalność jest źródłem uciążliwości zapachowej. Skarżący podniósł także, że postępowanie organu stanowi naruszenie tzw. zasady proporcjonalności, o której mowa w art. 12 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 z późn. zm.) i która jest także zasadą konstytucyjną (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP). 6. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. 7. Istotną kwestią w sprawie jest określenie, wśród odpadów wskazanych we wniosku Skarżącego o udzielenie zezwolenia, tych rodzajów odpadów, które spełniają przesłanki określone w § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów – co skutkuje obowiązkiem ich magazynowania wyłącznie w pomieszczeniach (§ 12 ust. 2 rozporządzenia), a w przypadku dopuszczenia magazynowania poza pomieszczeniami – obowiązkiem magazynowania w szczelnych pojemnikach, kontenerach lub zbiornikach z zastrzeżeniem że taki sposób magazynowania nie przekroczy 7 dni (§ 12 ust. 3 rozporządzenia). 8. Konieczne jest zaznaczenie, że w rozpatrywanej sprawie należy oddzielić kwestię faktu istnienia uciążliwości zapachowych w miejscowości Ś. i identyfikacji źródła tych uciążliwości od ww. kwestii określenia jakie rodzaje odpadów spełniają przesłanki z § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie magazynowania odpadów. Istnienie uciążliwości zapachowych w Ś. i ich ewentualnego pochodzenia z miejsca w którym Skarżący prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zbierania odpadów, jak wskazano m.in. w znajdującym się w aktach sprawy wyroku WSA w Bydgoszczy z 24 września 2024 r. II SA/Bd 319/24, było badane ze względu na konieczność oceny, czy wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów Skarżącemu nie spowoduje zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska w kontekście dotychczas prowadzonej przez Skarżącego działalności. W ww. wyroku Sąd wskazywał na konieczność uwzględnienia w ocenie stanu faktycznego przedłożonego przez Skarżącego raportu z badań Politechniki Gdańskiej z 15 października 2022 r. wskazującej, że źródłem odoru nie jest miejsce prowadzenia działalności gospodarczej przez Skarżącego, lecz studzienki kanalizacyjne linii przesyłowej ścieków z G. do oczyszczalnie ścieków w N. . Istota problemu w obecnie rozpatrywanej sprawie nie opiera się natomiast na ustaleniach faktycznych, lecz na ocenie samych właściwości trzech wyróżnionych przez prawodawcę rodzajów odpadów (o kodach 19 05 03, 19 08 01 i 19 12 12), wskazanych we wniosku Skarżącego o udzielenie zezwolenia na zbieranie odpadów, pod kątem spełnienia przez nie przesłanek z § 12 ust. 1 rozporządzenia. Innymi słowy – chodzi o taką ocenę, którą organ musiałby dokonać nawet wtedy, kiedy miałby wydać zezwolenie podmiotowi, który w ogóle jeszcze nie prowadził żadnej działalności w zakresie zbierania odpadów; chodzi o ocenę, czy odpady o kodach 19 05 03, 19 08 01 i 19 12 12 są tego rodzaju odpadami, że należy do nich stosować § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia – a nie ocenę, czy Skarżący w taki sposób dotychczas zbierał odpady o kodach 19 05 03, 19 08 01 i 19 12 12, że konieczne jest zastosowanie szczególnego sposobu ich magazynowania. 9. Szczegółowe wymagania dla magazynowania odpadów określa rozporządzenie Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów (§ 1 rozporządzenia). Dz. U. poz. 1742). Podstawowe wymagania odnośnie magazynowania odpadów określa § 4 rozporządzenia. W szczególności § 4 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wskazuje, że magazynowanie odpadów prowadzi się w sposób dostosowany do właściwości chemicznych i fizycznych odpadów, w szczególności z wykorzystaniem opakowań, pojemników, kontenerów, zbiorników lub worków; dopuszcza się magazynowanie odpadów w pryzmach lub stosach, w szczególności w przypadku odpadów pochodzących z wyrobów przeznaczonych do użytkowania w warunkach oddziaływania czynników atmosferycznych, jeżeli nie spowoduje to zanieczyszczenia gleby i ziemi oraz wód powierzchniowych i podziemnych. Odrębne zasady magazynowania przewiduje § 12 rozporządzenia. Zgodnie z § 12 ust. 1 do innego niż określone w § 4 ust. 1 magazynowania odpadów mogących powodować uciążliwości zapachowe na nieruchomościach sąsiadujących z nieruchomością, na której jest prowadzone magazynowanie odpadów, stanowiących: 1) zmieszane odpady komunalne magazynowane w ramach ich zbierania lub przetwarzania, 2) odpady pochodzące z przetworzenia odpadów komunalnych, w tym frakcję podsitową z procesu mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów, 3) odpady ulegające biodegradacji - stosuje się wymagania określone w ust. 2 i 3 oraz § 5-7, a w przypadku odpadów niebezpiecznych także wymagania określone w § 9, natomiast w przypadku tych odpadów w ilości powyżej 1 Mg również wymagania określone w § 8. Z cytowanego przepisu wynika, że odrębne zasady magazynowania stosuje się do odpadów, które spełniają dwa warunki: po pierwsze - są odpadami "mogącymi powodować uciążliwości zapachowe na nieruchomościach sąsiadujących z nieruchomością, na której jest prowadzone magazynowanie odpadów"; po drugie: - stanowią zmieszane odpady komunalne magazynowane w ramach ich zbierania lub przetwarzania, albo - stanowią odpady pochodzące z przetworzenia odpadów komunalnych, w tym frakcję podsitową z procesu mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów albo - stanowią odpady ulegające biodegradacji. Z kolei wyróżnienie rodzajów odpadów poprzez kody 19 05 03, 19 08 01 i 19 12 12, którymi posłużył się organ, nastąpiło na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. poz. 10). Przepis § 2 tego rozporządzenia dokonuje podziału odpadów na grupy "w zależności od źródła ich powstawania". W oparciu o to kryterium § 2 pkt 19 wyróżnił grupę odpadów opisaną jako "odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z oczyszczalni ścieków oraz z uzdatniania wody pitnej i wody do celów przemysłowych". Już z samego określenia rodzaju opadów objętych grupą 19 (które w załączniku do ww. rozporządzenia z 2 stycznia 2020 r. - "Katalog odpadów ze wskazaniem odpadów niebezpiecznych" określane są kodami rozpoczynającymi się liczbą 19) wynika, że grupa to obejmuje m.in. odpady wskazane w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie magazynowania odpadów. "Zagospodarowanie odpadów" o którym mowa w opisie grupy 19 obejmuje bowiem m.in. przetwarzanie odpadów (por. definicja "gospodarowania odpadami w art. 3 pkt 2 ustawy o odpadach), tak więc "odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów" to również odpady przetworzone w wymienionych w opisie grupy 19 instalacjach i urządzeniach oraz w oczyszczalniach ścieków. Grupa ta obejmuje zatem także "odpady pochodzące z przetworzenia odpadów komunalnych", o których mowa w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie magazynowania odpadów. Już taka kwalifikacja odpadów, o ile jednocześnie zostanie uznane, że są to odpady "mogące powodować uciążliwości zapachowe na nieruchomościach sąsiadujących z nieruchomością, na której jest prowadzone magazynowanie odpadów" powoduje konieczność stosowania sposobu ich magazynowania określonego w § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia w sprawie magazynowania odpadów. W świetle powyższego nie jest istotne, czy jednocześnie ww. odpady są odpadami "ulegającymi biodegradacji". Z treści § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie magazynowania odpadów nie wynika bowiem wymóg aby odpad spełniał kryteria wszystkich trzech punktów ujętych w tym przepisie – wystarczy, że spełnia kryteria tylko jednego z nich. Możliwe jest, że odpad pochodzący z przetworzenia odpadów komunalnych (§ 12 ust. 1 pkt 2) będzie jednocześnie opadem biodegradowalnym (§ 12 ust. 1 pkt 3), jednak taki zbieg kwalifikacji opadu nie jest wymagany, aby uznać, że musi być on magazynowany w warunkach wskazanych w § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia. Istotne jest natomiast, aby odpad kwalifikujący się do jedno z punktów 1 – 3 paragrafu 12 ustęp 1 rozporządzenia był jednocześnie odpadem "mogącym powodować uciążliwości zapachowe na nieruchomościach sąsiadujących z nieruchomością, na której jest prowadzone magazynowanie odpadów". 10. Odnośnie możliwości zakwalifkowania odpadów jako "mogących powodować uciążliwości zapachowe na nieruchomościach sąsiadujących z nieruchomością, na której jest prowadzone magazynowanie odpadów" należy zwrócić uwagę, że w obrębie grupy 19 znajdują się takie rodzaje odpadów jak "Papier i tektura" (kod 19 12 01) czy "szkło" (kod 19 12 05), które trudno uznać za mogące powodować uciążliwości zapachowe. Jak wynika z treści tabeli w części VII udzielonego Skarżącemu zezwolenia za tego typu odpady organ nie uznał objętych grupą 19 odpadów w postaci tworzyw sztucznych i gumy (kod 19 12 04) czy też minerałów (np. piasek, kamienie) (kod 19 12 09. Podstawą kwalifikacji odpadów o kodach 19 05 03, 19 08 01 i 19 12 12 jako odpadów "mogących powodować uciążliwości zapachowe" było według Kolegium ich pochodzenie z "oczyszczania ścieków" i z "przetwarzania odpadów komunalnych" oraz potwierdzenie tej okoliczności przez WIOŚ w jego postanowieniu z 12 listopada 2024 r. Należy zauważyć, że kwalifikacja pod kątem pochodzenia z "oczyszczania ścieków" i z "przetwarzania odpadów komunalnych" jest w istocie stwierdzeniem, że zachodzi drugi z ww. warunków koniecznych, aby objąć odpady sposobem magazynowania określonym w § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia tj. warunku zakwalifkowania odpadu jako wymienionego w § 12 ust. 1 pkt 1 – 3 rozporządzenia. Stwierdzenie, czy odpad jest odpadem "mogącym powodować uciążliwości zapachowe" jest odrębnym kryterium, wynikającym z części wstępnej § 12 ust. 1 rozporządzenia. Tym niemniej, jak wyżej wskazano, z treści tabeli w części VII udzielonego Skarżącemu zezwolenia wynika, że organ uznał za "mogące powodować uciążliwości zapachowe" tylko niektóre odpady z grupy 19, a mianowicie te, które mogą ulegać rozkładowi biologicznemu; jak ujął to organ I instancji – zostały wzięte pod uwagę "właściwości, jakie wykazują odpady w postaci skratek, kompostu i odpadów z mechanicznej obróbki odpadów". Jest to ocena oparta na powszechnie dostępnej wiedzy. Ocenę tę potwierdził WIOŚ w treści postanowienia z 12 listopada 2024 r. (k. 28 akt administracyjnych: "odpady o kodach 19 05 03, 19 08 01, a także 19 12 12 mogą, ze względu na pochodzenie z procesów oczyszczania ścieków lub przetwarzania głownie opadów komunalnych, powodować uciążliwość odorową". Należy zauważyć, że brak jest prawnie określonych kryteriów kwalifikowania odpadów jako "mogących powodować uciążliwości zapachowe", wobec czego nie ma innej możliwości dokonywania takiej kwalifikacji niż w oparciu o powszechnie dostępną wiedzę. W przedmiotowym przypadku ocena orzekającego organu została poparta także oceną WIOŚ, która jest wprawdzie oceną niewiążącą (brak przepisu, który by uznawałby taką ocenę za wiążącą), tym niemniej jest oceną pochodzącą od organu wyspecjalizowanego w zakresie ochrony środowiska (art. 123 w zw. z art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 670)). Należy przy tym zauważyć, że ww. ocena nie jest dokonywana w oparciu o faktycznie dotychczas wykonywaną przez Skarżącego działalność, ale dotyczy samej możliwości magazynowania odpadów tego rodzaju, jak wymienione w opisie kodów 19 05 03, 19 08 01 i 19 12 12. Odnośnie np. skratek oznacza to, że przy faktycznym wykonywaniu działalności istnieje możliwość magazynowania wszelkiego rodzaju skratek tj. nie tylko tych które nie są materiałem biologicznym i nie ulegają rozkładowi biologicznemu, ale także ulegających rozkładowi biologicznemu. Faktem powszechnie znanym, tj. wynikającym z powszechnie dostępnej wiedzy (por. https://pl.wikipedia.org/wiki/Skratki) jest to, że odpady określane jako "skratki" w zależności od okresu roku, mogą zawierać elementy pochodzenia biologicznego. Zgodnie z informacją z ww. źródła skratki to "największe zanieczyszczenia mechaniczne znajdujące się w ściekach, płynące lub wleczone po dnie kanału, które jako pierwsze są usuwane w oczyszczalni ścieków. Ich nazwa pochodzi od krat, na których są zatrzymywane. Skład skratek jest silnie uzależniony od źródła pochodzenia ścieków. Są to większe i mniejsze przedmioty oraz relatywnie duże cząstki materii, które mogą być typowym składnikiem ścieków danego rodzaju, jednak mogą one pochodzić również z nieszczelności i innych awarii samego systemu odprowadzania ścieków oraz z niewłaściwego użytkowania takiego systemu (np. poprzez nielegalne podłączenie się do niego nadawcy ścieków o innych parametrach niż przewidziane dla danego systemu). Dlatego też skratki wyłapywane są w większych lub mniejszych ilościach praktycznie we wszystkich systemach odprowadzania ścieków do oczyszczalni. W największej ilości skratki wychwytywane są w ściekach komunalnych. Ich skład i ilość uzależnione są od pory dnia i pory roku; ścieki pochodzące z pory nocnej zawierają ogólnie znacznie mniej skratek, gdyż ścieki te powstają głównie w wyniku nieszczelności instalacji wodociągowej (głównie spłuczek w ubikacjach), natomiast przykładem uzależnienia składu skratek od pory roku jest zwiększone występowanie cząstek owoców w miesiącach letnich. W skład skratek ścieków komunalnych wchodzą głównie odpady kuchenne, papier i tekstylia. Do najciekawszych przykładów skratek należą telefony komórkowe, portfele oraz zegarki." 11. Mając na względzie powyższe Sąd stwierdził, że organ nie dopuścił się uchybienia wskazanych przez Skarżącego przepisów postępowania. Istotą sprawy nie było bowiem zbadanie stanu faktycznego w zakresie dotychczasowej działalności Skarżącego, na czym w istocie skupiają się zarzuty Skarżącego. Uchybienia w zakresie uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia dotyczące niedostatecznego uwypuklenia kwalifikacji odpadów o kodach 19 05 03, 19 08 01 i 19 12 12 jako mogących zawierać materiał biologiczny ulegający rozpadowi, któremu towarzyszą uciążliwości zapachowe (naruszenie art. 107 § 3 k.p.a.) Sąd uznał za niemające wpływu na wynik sprawy tj. na uznanie, że zachodzą przesłanki określone w § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie magazynowania odpadów skutkujące koniecznością magazynowania odpadów w sposób określony w § 12 ust. 2 i 3 tegoż rozporządzenia, tj. w sposób wskazany pkt. 6, 7 i 10 tabeli w części VII udzielonego Skarżącemu zezwolenia na zbieranie odpadów. Konieczność takiego sposobu zbierania odpadów wyklucza możliwość ich magazynowania na zasadach ogólnych, tj. określonych we wskazanych przez Skarżącego art. 25 ust. 4 i ust. 5 ustawy o odpadach. 12. Ze względu na powyższe, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.) oddalił skargę.