II SA/Bd 1024/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. W. i J. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze sprzeciwu H. W. i J. W. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji dotyczącej ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia [...] września 2022 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zmiany zagospodarowania terenu. Skargę na powyższą decyzję wnieśli H. W. i J. W., domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Kolegium. Skarżący podkreślili, że wprowadzenie do obiegu prawnego (decyzję Wójta Gminy I. z dnia [...] kwietnia 2022 r.) dotkniętą wada powodującą jej nieważność z mocy prawa, która wynika z naruszenia art. 107 kpa w świetle którego decyzja administracyjna zawiera oznaczenie strony lub stron, co oznacza w szczególności konieczność stwierdzenia, że rozstrzygnięcie zostało wydane w stosunku do oznaczenia strony. W niniejszym przypadku, organ wydający przedmiotową decyzję posługuje się jedynie numerami działek, tym samym doprowadzając do sytuacji, w której nie wiadomo kogo postępowanie miałoby dotyczyć, a tym bardziej jaki miałby być jego zakres. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] sierpnia 2011 r. sygn. akt I FZ 142/11, oraz z dnia [...] września 2013 r. sygn. akt II OZ 791/13). Zasadą jest, że przymiotu wykonalności nie posiadają akty administracyjne odmowne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 641/13). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy rozstrzygnięcia zapadłego we wznowionym postępowaniu i ma za przedmiot decyzję odmawiającą uchylenia decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Decyzja wydana w postępowaniu nadzwyczajnym, po wznowieniu postępowania, która odmawia uchylenia decyzji, wydanej w postępowaniu zwyczajnym, nie przyznaje uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnego obowiązku, nie powoduje więc bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z tym, że decyzja taka nie podlega realizacji (czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego). Innymi słowy decyzjom wydanym w wyniku wznowienia postępowania brak cech wykonalności w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 – dalej: p.p.s.a.), gdyż nie nadają się one do wykonania, dlatego nie stwarzają zagrożeń dających podstawę do wstrzymania ich wykonania w rozumieniu powyżej powołanego przepisu. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażany jest pogląd, wedle którego w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" są nieostre, wobec czego wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej albo - w razie konieczności - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 935/11). W rozpatrywanej sprawie strona wnioskująca ograniczyła się do wskazania, że organ wydający przedmiotową decyzję posługuje się jedynie numerami działek, tym samym doprowadzając do sytuacji, w której nie wiadomo kogo postępowanie miałoby dotyczyć, a tym bardziej jaki miałby być jego zakres. Prowadzi to do wniosku, iż wniosek złożony przez skarżących nie został w istocie poparty należytą argumentacją, z której wynikałoby, na czym ma polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, ani z jakich powodów jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu p.p.s.a. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, umożliwiających sądowi dokonanie ich oceny. Wobec powyższego w niniejszej sprawie na przeszkodzie uwzględnieniu wniosku skarżących obok charakteru skarżonego aktu, jako nie nadającego się do wykonania i nie wymagającego wykonania, stoi także okoliczność, iż skarżący nie wykazali okoliczności uzasadniających przyjęcie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.