II OZ 869/25

Dnia 17 czerwca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K., D. K. i K. P. na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2465/24 w przedmiocie wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. P., D. K. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. uchylić zaskarżone zarządzenia, 2. odrzucić zażalenie K. P.

Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie ze skargi K. P., D. K. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 26 lipca 2024 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, zarządzeniami z 25 marca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2465/24, wezwał D. K. oraz D. K. do uiszczenia wpisów sądowych w kwotach po 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący na te zarządzenia wnieśli pismem z 10 kwietnia 2025 r. (k. 57 akt sądowych) zażalenie. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych przyczyn niż w nim podniesione. Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury 500 zł. Prawidłowo zatem ustalono wysokość przysługującego w niniejszej sprawie wpisu sądowego od skargi na decyzję, którą umorzono postępowanie odwoławcze od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z 18 stycznia 2024 r., nakazującej K. P. rozbiórkę obiektu budowlanego typu blaszak nietrwale połączonego z gruntem. Jednakże wydając zaskarżone zarządzenia nie wzięto pod uwagę art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), z którego wynika, że pismo wnoszone przez kilka osób podlega jednej opłacie, gdy uprawnienia lub obowiązki tych osób związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego. Z tej decyzji wynikają przede wszystkim uprawnienia i obowiązki dla jej adresatów, czyli przede wszystkim podmiotów, którym na skutek wniesionego wspólnie odwołania umorzono postępowanie, przy czym dla D. K. i D. K. te uprawnienia i obowiązki są wspólne m.in. z racji tego, że są oni małżeństwem i wspólnie wnieśli odwołanie od decyzji nakazującej innemu podmiotowi rozbiórkę obiektu budowlanego. Dlatego też w okolicznościach tej sprawy D. K. i D. K., na podstawie art. 214 § 2 p.p.s.a., powinni być wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, a nie każde z nich po 500 zł. W związku z powyższym NSA uznał, że zaskarżone zarządzenia, którymi wezwano D. K. oraz D. K. do uiszczenia wpisów sądowych w kwotach po 500 zł należy uchylić, o czym postanowiono jak w pkt 1 postanowienia na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. Natomiast zażalenie wniesione przez K. P. na zarządzenia z 25 marca 2025 r. NSA uznał za niedopuszczalne i jako takie odrzucił z przyczyn podmiotowych. NSA stwierdził bowiem, że zażalenie wniesione zostało przez osobę niebędącą adresatem zaskarżonych zarządzeń, w sytuacji gdy skutki prawne tych zarządzeń dotyczą wyłącznie ich adresatów, czyli w niniejszej sprawie wyłącznie D. K. i D. K., nie zaś K. P. W związku z powyższym NSA, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 2 sentencji.