II OZ 828/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. O. T. [...] A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 czerwca 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 493/14 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi Z. O. T. [...] A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z dnia 08 kwietnia 2014 r. Z. O. T. [...] A. B. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r., na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie uzasadnił w ogóle złożonego w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie powołał żadnych okoliczności, które uprawdopodobniłyby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym nie wykazano przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej w niższej sprawie decyzji. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd podniósł również, że zarzuty dotyczące niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić uzasadnienia do wstrzymania jej wykonania, gdyż w tym zakresie Sąd może jedynie rozważać, czy zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Podniesione przez stronę skarżącą zarzuty zostaną natomiast przez Sąd ocenione w ramach merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji, to jest przy rozpoznawaniu skargi. Z. O. T. [...] A. B., pismem z dnia 7 lipca 2014 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie z dnia [...] czerwca 2014 r. zarzucając naruszenie przez Sąd art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący wskazał, że "wobec wydania zaskarżonej decyzji powstało realne zagrożenie poniesienia przeze mnie znacznej szkody w wyniku podjęcia przez organ próby przeprowadzenia egzekucji, w szczególności, iż istnieje uzasadnione podejrzenie, iż wyegzekwowane niesłusznie środki zostaną zamrożone na koncie organów egzekucyjnych do czasu ich zwrotu". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności możliwe jest jedynie wtedy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. B. wstrzymania wykonania decyzji SKO w Koninie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Sąd I instancji stwierdził, iż skarżący nie powołał w swoim wniosku ani w skardze żadnych okoliczności, które mogłyby stanowić przesłankę dla wstrzymania wykonania wskazanego wyżej aktu. Stanowisko to uznać trzeba za w pełni uzasadnione. Także okoliczności przytoczone przez stronę w zażaleniu nie mogą stanowić przesłanki dla wstrzymania wykonania decyzji. Nie można bowiem w żaden sposób stwierdzić, aby decyzja nakładająca karę pieniężną w wysokości 3 000 zł, mogła spowodować powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub wywołania trudnych do odwrócenia skutków. Tym bardziej że skarżący w zażaleniu ogólnie jedynie powołuje się na możliwość wszczęcia postępowania egzekucyjnego, w żaden sposób nieuprawdopodobniając niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Brak zatem jest podstaw do przyjęcia, iż w sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy, zaś postanowienie odmawiające skarżącemu uwzględnienia jej wniosku uznać trzeba za wydane zgodnie z prawem. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.