II OZ 816/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 15 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 686/20 o odrzuceniu sprzeciwu J. U. od decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za niezastosowanie się do obowiązku kwarantanny postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 686/20, odrzucił sprzeciw J. U. od decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 czerwca 2020 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, poprzez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 czerwca 2020 r., a zakreślony termin do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu upłynął z dniem 6 lipca 2020 r. W związku z tym, że skarżący w wyznaczonym terminie nie wykonał wezwania i nie uzupełnił wskazanego braku, Sąd na podstawie art. 64b § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 46 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), sprzeciw odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. U., podnosząc, że już dwa razy podawał swój numer PESEL (na piśmie urzędowym, które przesłał Sąd), a w niniejszym zażaleniu podaje po raz trzeci. Wskazał, że ma potwierdzenia z Poczty i świadka, który to wysłał w terminie, jednak na dzień dzisiejszy nie będzie przedkładał dla dobra sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Stosownie do dyspozycji art. 64b § 2 p.p.s.a., sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc powinien zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.). W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, po uprzednim wezwaniu strony do ich uzupełnienia w zakreślonym ustawą terminie (7 dni), sprzeciw podlega odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Sprzeciw podlega także odrzuceniu, w sytuacji, gdy strona uzupełni wprawdzie braki sprzeciwu, jednakże uczyni to po zakreślonym przez sąd terminie. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bowiem bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu została doręczona skarżącemu w dniu 29 czerwca 2020 r. Ostatnim dniem, w którym skarżący powinien uzupełnić wskazany brak był dzień 6 lipca 2020 r. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący uczynił zadość wezwaniu. Wbrew twierdzeniu zawartemu w zażaleniu, z żadnego pisma złożonego przez skarżącego do akt sądowych sprawy głównej, jak i dotyczącej złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy (sygn. akt II SPP/Rz 166/20), nie wynika, aby podał on żądany numer PESEL. Skarżący w swoich pismach powołuje się jedynie na znak sprawy administracyjnej "PSE". Tym samym słusznie Sąd I instancji odrzucił sprzeciw. Wskazanie w chwili obecnej w zażaleniu numeru PESEL skarżącego, nie uchyla skutku odrzucenia sprzeciwu. Na marginesie zaskarżona decyzja, jest co do zasady, dla skarżącego pozytywna, albowiem przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.