II OZ 771/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 498/26 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia 28 listopada 2025 r., znak: SKO.4102.90.2025 w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 22 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu. Sąd I instancji wskazał, że z dołączonego do akt postępowania administracyjnego, potwierdzenia otrzymania przez pełnomocnika skarżącej zaskarżonej decyzji wynika, że osoba ta odebrała ją 13 grudnia 2025 r. Stosownie do przepisów prawa, za dzień doręczenia elektronicznej korespondencji przyjmuje się datę jej odebrania. W ocenie Sądu, nie istnieje żaden przepis wskazujący, że jeżeli doręczenie takie nastąpi w dzień wolny od pracy, za termin doręczenia uznaje się dzień pracujący następujący po dniu/dniach wolnych. Błędne jest zatem stwierdzenie zawarte w skardze, że doręczenie nastąpiło w dniu 15 grudnia 2025 r., skoro z potwierdzenia otrzymania korespondencji wynika data 13 grudnia 2025 r. W tych warunkach Sąd przyjął, że w przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg 14 grudnia 2025 r., tj. dzień po dniu, w którym pełnomocnik strony skarżącej odebrał, zgodnie z potwierdzeniem odbioru, zaskarżoną decyzję. Zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął 12 stycznia 2026 r. (poniedziałek). Skarga została zaś nadana za pomocą operatora pocztowego 14 stycznia 2026 r., tj. po ww. terminie. Zażalenie na ww. postanowienie złożyła strona skarżąca, zarzucając naruszenie "art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w z w. z art. 53 § 1 p.p.s.a. oraz art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 111 § 1 k.c. oraz art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych w zw. art. 39 § 1 k.p.a. – poprzez błędne przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że skarga została wniesiona po terminie i w konsekwencji jej odrzucenie przez Sąd". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Argumentacja zażalenia nie mogła prowadzić do skutecznego podważenia legalności zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi, ponieważ zasadnie Sąd I instancji zauważył, że skarga została wniesiona po terminie, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Należy uwzględnić, że zaskarżone postanowienie SKO w Płocku zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 13 grudnia 2025 r. (sobota) – w trybie e-doręczenia – i to w tym dniu zgodnie z przepisami prawa nastąpił skutek doręczenia. Przepisy p.p.s.a., k.p.a. oraz ustawy o doręczeniach elektronicznych nie zawierają żadnych norm, które modyfikowałyby "od kiedy" należy liczyć bieg terminu, czyli nie zawierają normy prawnej, która pozwalałaby wskazać inną początkową datę niż data doręczenia przesyłki adresatowi (patrz: postanowienie NSA z 2 czerwca 2026 r., sygn. akt II OZ 558/26). Natomiast z powołanych w zażaleniu orzeczeń, tj. uchwały NSA o sygn. akt I OPS 1/11 oraz wyroku WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 63/20, nie wynika aby od soboty, w którym to dniu nastąpiło doręczenie przesyłki, nie mógł biec termin na dokonanie czynności procesowej. Kwestia doręczenia przesyłki w sobotę lub w dzień ustawowo wolny od pracy ma wyłącznie znaczenia dla wskazania końca terminu, w którym należy dokonać czynności procesowej, co wprost wynika z art. 83 § 2 p.p.s.a., który to przepis w okolicznościach niniejszej sprawy jednak nie miał zastosowania, ponieważ trzydziesty dzień terminu do wniesienia skargi przypadł na poniedziałek, a więc dzień pracy. Wobec powyższego Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że termin do wniesienia skargi przysługiwał stronie skarżącej do 12 stycznia 2026 r. (poniedziałek). Strona skarżąca wniosła zaś skargę 14 stycznia 2026 r., a więc po terminie, o jakim wyżej mowa, a okoliczności tej nie podważono w zażaleniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.