II OZ 750/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D. K. i D. K. oraz K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 1488/25 o odrzuceniu skargi D. K. i K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. oddalić zażalenia D. K. i K. P.; 2. odrzucić zażalenia D. K. i R. P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 maja 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 1488/25, odrzucił skargę D. K. i K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 kwietnia 2025 r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 czerwca 2025 r., skarżące zostały wezwane do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wraz z zażaleniem na powyższe zarządzenie skarżące złożyły wnioski o przyznanie prawa pomocy, które zostały rozpoznane postanowieniami referendarza sądowego z dnia 13 lutego 2026 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu (sygn. akt VII SPP/Wa 334/25, sygn. akt VII SPP/Wa 460/25). Natomiast zażalenie za zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sadowego zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 grudnia 2025 r. (sygn. akt II OZ 1469/25, sygn. akt II OZ 1470/25). Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 marca 2026 r. oraz z dnia 1 kwietnia 2026 r. skarżące zostały wezwane do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 czerwca 2025 r. wzywającego skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone D. K. w dniu 25 marca 2026 r., zaś K. P. w dniu 16 kwietnia 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął skarżącej D. K. w dniu 1 kwietnia 2026 r., zaś K. P. w dniu 23 kwietnia 2026 r. W dniu 29 kwietnia 2026 r. ustalono w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że do niniejszej sprawy nie wpłynęła od skarżących jakakolwiek suma pieniężna, uiszczona tytułem należnego wpisu sądowego. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.) - dalej: "P.p.s.a." postanowił, jak w sentencji. Zażalenia na powyższe postanowienie odrębnymi pismami wnieśli: D. K. i D. K. oraz K. P. i R. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie, w związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2025 r. oddalającym zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego– zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzenia wzywającego skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 26 czerwca 2025 r. Wezwanie to zostało prawidłowo skarżącym doręczone. Pomimo tego skarżące nie uiściły wpisu sądowego w terminie zakreślonym przez Sąd pierwszej instancji. Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd Wojewódzki do zastosowania art. 220 § 3 P.p.s.a. i odrzucenia skargi K. P. oraz D. K. Argumentacja zawarta w zażaleniach oceny tej skutecznie nie podważa. Odnosząc się zaś do zażaleń wniesionych przez R. P. i D. K. wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 P.p.s.a. przewidziano odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może natomiast wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem zarządzenia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego zarządzenia – w tym przypadku wyłącznie skarżących. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi K. P. i D. K. dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób. R. P. i D. K. nie mogli zatem wnieść skutecznie zażalenia na ww. postanowienie odrzucające skargę innych podmiotów, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia zażalenia wniesionego przez R. P. i D. K. jako niedopuszczalnego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. W punkcie 2 orzeczono natomiast na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.