II OZ 675/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2749/24 o odrzuceniu zażalenia K.P. w sprawie ze skargi K.P., D.K. i D.K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r. nr 898/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. oddalić zażalenie K.P., 2. odrzucić zażalenie R. P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 11 marca 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2749/24 odrzucił zażalenie K. P. (dalej: Skarżąca) na postanowienie tego Sądu z 13 stycznia 2026 r., którym odrzucono skargę kasacyjną Skarżącej od postanowienia z 9 grudnia 2025 r. o odrzuceniu jej skargi w sprawie ze skargi Skarżącej, D.K. i D.K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 lipca 2024 r. nr 898/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Sąd I instancji przywołując treść art. 194 § 1 pkt 7, art. 194 § 4, art. 175 § 2 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej Ppsa) wskazał, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Skoro w niniejszej sprawie wniesione przez Skarżącą zażalenie zostało sporządzone przez Nią osobiście, należało uznać je za niedopuszczalne. Sąd zwrócił przy tym uwagę, że Skarżąca nie wykazała, aby była podmiotem, o których mowa w art. 175 § 2 Ppsa zwolnionym przez ustawodawcę z obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. To zaś implikuje odrzucenie wniesionego przez Skarżącą osobiście zażalenia na postanowienie Sądu z 13 stycznia 2026 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli K.P. i R.P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie K.P. nie zasługuje na uwzględnienie, a zażalenie R.P. podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 194 § 4 Ppsa zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Jak wynika z akt sprawy, Skarżąca wraz z doręczeniem jej postanowienia z 13 stycznia 2026 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej została pouczona o terminie i sposobie jego zaskarżenia, w tym o obowiązku wynikającym z treści art. 194 § 4 Ppsa (pkt 5 pouczenia). Pomimo to zażalenie Skarżącej na ww. postanowienie nie czyni zadość wskazanemu powyżej wymaganiu. Skarżąca nie wykazała także, aby należała do katalogu podmiotów zwolnionych z tego obowiązku na podstawie art. 175 § 2 Ppsa. Jednocześnie istotnym jest, że niedopełnienie warunku sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego jest brakiem nieusuwalnym powodującym odrzucenie zażalenia. Mając powyższe na względzie Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że istniała podstawa do odrzucenia zażalenia Skarżącej, które naruszało przymus adwokacko-radcowski. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 Ppsa, orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. Zażalenie wniesione zaś przez R.P. należało odrzucić jako niedopuszczalne, bowiem nie posiadał on przymiotu strony niniejszego postępowania, a tym samym nie miał prawnej możliwości zaskarżenia ww. postanowienia. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 Ppsa, orzekł jak w punkcie 2 sentencji.