II OZ 630/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 1620/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A.P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 kwietnia 2024 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 1620/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 kwietnia 2024 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 6 maja 2024 r., zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 5 czerwca 2024 r. Skarżący nadał skargę w placówce pocztowej w dniu 10 czerwca 2024 r., a zatem z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia. W konsekwencji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) odrzucił skargę. Zażaleniem A. P. zaskarżył powyższe postanowienie zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych w postaci uznania, iż wnosząc skargę nie dopełnił on wymogu złożenia skargi w terminie, podczas gdy złożył skargę w najbliższym możliwym terminie, a działając na etapie złożenia skargi bez pomocy profesjonalisty nie miał świadomości. Z uwagi na powyższe w zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego ostanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd. Jest to również termin prekluzyjny w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 95/12). Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił – a skarżący tego nie kwestionuje, że zaskarżoną decyzję doręczono mu skutecznie 6 maja 2024 r. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi od powyższej decyzji organu rozpoczął swój bieg od dnia następnego czyli od 7 maja 2024 r. i upływał 5 czerwca 2024 r. Zatem skarga, którą skarżący nadał w placówce pocztowej w dniu 10 czerwca 2024 r., niewątpliwie została złożona z uchybieniem terminu. Tym samym uprawniona była ocena Sądu pierwszej instancji, że skarga została złożona po terminie, przez co podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Okoliczności podnoszone przez skarżącego w zażaleniu, dotyczące przyczyn uchybienia terminu, nie mogły być natomiast brane pod uwagę w tej sprawie. Przedmiotem kontroli instancyjnej w niniejszym postępowaniu jest bowiem postanowienie odrzucające skargę z powodu jej wniesienia z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zatem jedynie, czy rzeczywiście nie został dochowany ustawowy termin do wniesienia skargi, a w konsekwencji - czy Sąd pierwszej instancji zasadnie skargę odrzucił. W toku tego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie bada natomiast tego, z jakich powodów doszło do ewentualnego uchybienia terminowi do złożenia skargi. Z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.