II OZ 627/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2619/13 pozostawiające wniosek J. N. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. N. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. znak [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2619/13 Wojewódzkie Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek J.N. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. N. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. znak [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 3 lutego 2014 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Przy piśmie z dnia 14 lutego 2014 r. przesłano wnioskodawcy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej PPF celem jego wypełnienia, podpisania i odesłania do Sądu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że ww. pismo skutecznie doręczono w dniu 6 marca 2014 r., a zatem termin do nadesłania uzupełnionego formularza upłynął w dniu 13 marca 2014 r. Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie, w zakreślonym terminie wnioskodawca nie nadesłał wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, co uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie wniosku. W związku z powyższym zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 28 marca 2014 r. pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W piśmie z dnia 15 kwietnia 2014 r. strona skarżąca wniosła sprzeciw na powyższe zarządzenie, jednakże nie nadesłała wypełnionego formularza o przyznanie prawa pomocy o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawiając wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wskazał, że mając na uwadze, że wnioskodawca do chwili obecnej nie nadesłał wypełnionego formularza, należało orzec na podstawie art. 257 p.p.s.a. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. W zażaleniu na powyższe postanowienie J. N. stwierdził, że wnosząc o przyznanie prawa pomocy podał dane, które powinny być wystarczające do przyznania tego prawa a nie złożył formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż nie posiadał takowego. Ponadto nie wiedział o konsekwencjach niezłożenia wniosku na takim formularzu. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej "p.p.s.a."), wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki (k. 24 akt) wynika, że skarżący otrzymał – wraz z pouczeniem – formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w dniu 6 marca 2014 r. W zakreślonym terminie rzeczonego formularza nie złożył. Trafnie zatem Sąd zastosował art. 257 p.p.s.a. i pozostawił wniosek J. N. z dnia 3 lutego 2014 r. bez rozpoznania, gdyż jego braki nie zostały uzupełnione w terminie (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z tego względu zażalenie nie może być uwzględnione. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić zażalenie.