II OZ 612/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 25 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 sierpnia 2023 r. sygn. akt II SA/Lu 638/23 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu E. K. w sprawie ze sprzeciwu E. K. i M. K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 5 czerwca 2023 r. znak SKO.41/1890/LI/2023 w przedmiocie opłaty planistycznej postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2023 r. sygn. akt II SA/Lu 638/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił sprzeciw E. K. (dalej "skarżąca") od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 5 czerwca 2023 r. w przedmiocie opłaty planistycznej. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 14 lipca 2023 r. skarżący zostali wezwani do wskazania numerów PESEL oraz do podpisania sprzeciwu w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwania zastały doręczone skarżącym 25 lipca 2023 r. Skarżący podali w terminie numery PESEL, natomiast sprzeciw został podpisany wyłącznie przez M. K. Skarżąca E. K. nie podpisała sprzeciwu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten stosuje się odpowiednio do sprzeciwu (art. 64b § 1 p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się jego uchylenia. Strona żaląca podniosła, że braki formalne sprzeciwu zostały uzupełnione, a sprzeciw był podpisany przez E. K.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. Z art. 64 b § 2 p.p.s.a. wynika m.in., że sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sprzeciw powinien zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W razie stwierdzenia braku podpisu, przewodniczący na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. ma obowiązek wezwać stronę o uzupełnienie tego braku formalnego. W niniejszej sprawie złożony sprzeciw nie został w ogóle podpisany. W rezultacie wezwania skarżących do uzupełnienia braków formalnych sprzeciw podpisał wyłącznie M. K. Skarżąca nie wykonała wezwania, co obligowało Sąd I instancji do odrzucenia jej sprzeciwu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny - działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. - postanowił, jak w sentencji.