II OZ 595/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 19 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. sp. z o.o. w likwidacji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Wr 49/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. w likwidacji na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 maja 2023 r. nr 1147/2022 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 26 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Wr 49/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę E. sp. z o.o. w likwidacji na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 maja 2023 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2023 r. wezwano T. L. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez: 1) złożenie 2 odpisów skargi, 2) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zawierającego oświadczenie, którym z podmiotów wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jest, 3) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktualnego wyciągu z KRS. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania odebrana została przez zobowiązanego w dniu 15 lutego 2023 r. W odpowiedzi na ww. wezwanie zobowiązany nadesłał 2 egzemplarze własnoręcznie podpisanej skargi i kserokopię pełnomocnictwa oraz akt notarialny zapisu windykacyjnego, w którym J. K. przeznaczył wszystkie swoje udziały w skarżącej spółce na rzecz T. L. W piśmie przewodnim T. L. wskazał, że nie jest w stanie przedłożyć dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w oparciu o aktualny wyciąg z KRS, ponieważ spółka znajduje się w likwidacji i jedynym jej likwidatorem jest J. K., którego jest on notarialnym pełnomocnikiem i testatorem. W ocenie Sądu nadesłane dokumenty nie usunęły braków formalnych skargi. Pełnomocnictwo z dnia 28 marca 2017 r. (którego kserokopię przedłożono) dotyczy udzielenia T. L. umocowania do działania w imieniu J. K. jako osoby fizycznej. Z jego treści nie wynika aby J. K. udzielając powyższego pełnomocnictwa działał w imieniu E. sp. z o.o. w likwidacji. Również dokument dotyczący zapisu windykacyjnego, zdaniem Sądu, nie pozwala przyjąć, że braki formalne skargi zostały przez stronę usunięte. Zapis windykacyjny traktuje bowiem o przekazaniu T. L. udziałów w Spółce, posiadanie jednak udziałów w spółce z o.o. nie zmienia kwestii jej reprezentacji przez właściwe organy. Przesłane przy piśmie z dnia 20 lutego 2023 r. dokumenty nie pozwalają więc Sądowi na określenie sposobu reprezentacji strony skarżącej i czy w istocie, tak jak twierdzi T. L., likwidatorem spółki jest J. K.. Odnośnie do stanowiska wyrażonego przez niego w piśmie z dnia 20 lutego 2023 r. Sąd wyjaśnił, że na podstawie wydruku z KRS Sąd miałby możliwość ustalenia sposobu reprezentacji spółki i czy J. K. w istocie jest likwidatorem strony skarżącej, uprawnionym do udzielania pełnomocnictw, albowiem zgodnie z art. 74 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1467 ze zm.) otwarcie likwidacji, nazwiska i imiona likwidatorów oraz ich adresy albo adresy do doręczeń elektronicznych, sposób reprezentowania spółki przez likwidatorów i wszelkie w tym zakresie zmiany, nawet gdyby nie nastąpiła żadna zmiana w dotychczasowej reprezentacji spółki należy zgłosić do sądu rejestrowego, co należy do obowiązków likwidatora. Wobec jednak braku dokumentów, które pozwoliłyby na stwierdzenie sposobu reprezentacji skarżącej spółki, Sąd uznał, że braki formalne skargi nie zostały w zakreślonym terminie usunięte. Co więcej, powyższy brak uniemożliwił również ustalenie, którą z osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jest T. L. Sąd bowiem nie dysponuje informacjami pozwalającymi na przyjęcie, że zobowiązany w świetle ww. przepisu mógł występować przed sądem administracyjnym w imieniu osoby prawnej. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył T. L., występujący w imieniu skarżącej, wnosząc jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu żalący zarzucił błędne przyjęcie, że załączone pełnomocnictwo uprawnia tylko do reprezentacji osoby fizycznej – likwidatora spółki. W ocenie żalącego spółka w likwidacji jest reprezentowana przez likwidatora, zatem pełnomocnictwo udzielone przez likwidatora daje prawa do reprezentowania likwidowanej spółki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 p.p.s.a.) – w obu przypadkach ustawa nakazuje przy pierwszej czynności procesowej wykazać umocowanie wnoszącego środek prawny, bądź to poprzez dołączenie do akt sprawy stosownego dokumentu (art. 29 p.p.s.a.), bądź też pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a zdanie pierwsze). Jeżeli pismo (skarga) strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę (pismo), gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W literaturze prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym w przypadku gdy "skargę wnosi osoba prawna, skarga powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w KRS. W przeciwnym razie jest to brak formalny skargi (...)" (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018, wyd. 7, s. 187). W niniejszej sprawie taki dokument nie został nadesłany na wezwanie Sądu, co jak słusznie wskazał Sąd I instancji, uniemożliwiało skuteczne ustalenie sposobu reprezentacji spółki i czy J. K. jest uprawniony do udzielania pełnomocnictw. Nawet przyjmując, że w istocie J. K. takie uprawnienie posiadał, to udzielenie pełnomocnictwa ogólnego i szczególnego do występowania w jego imieniu nie mogło zostać automatycznie przyjęte jako uprawnienie do reprezentowania podmiotu, którego J. K. jest likwidatorem. Takie umocowanie powinno znaleźć się w udzielonym pełnomocnictwie. Na marginesie należy zauważyć, że żalący prawidłowo wskazał umocowanie do występowania w imieniu E. sp. z o.o. w likwidacji na etapie postępowania zażaleniowego. Fakt ten jednak nie ma znaczenia dla oceny zasadności odrzucenia skargi w niniejszej sprawie, gdyż w wyznaczonym terminie brak formalny skargi nie został usunięty. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.