II OZ 575/16

Dnia 7 czerwca 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia O. R.-N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 1033/14 o odrzuceniu zażalenia O. R.-N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2014 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi O. R.-N. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 1033/14 odrzucił zażalenie O. R.-N. na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 czerwca 2014 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi O. R.-N. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1033/14 WSA w Warszawie odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 5 czerwca 2014 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV WSA w Warszawie z dnia 1 grudnia 2014 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie odpisu zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Ponadto, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 grudnia 2014 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca powyższe wezwania została awizowana w urzędzie pocztowym w dniach 9 grudnia 2014 r. oraz 17 grudnia 2014 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 24 grudnia 2014 r. Przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 23 grudnia 2014 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia oraz do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia przypadł zatem na dzień 30 grudnia 2014 r. Pismem z dnia 31 grudnia 2014 r. skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia oraz do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Do pisma skarżąca załączyła brakujący odpis zażalenia oraz dowód uiszczenia wpisu sądowego. Postanowieniem z dnia 10 marca 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1033/14 WSA w Warszawie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia i uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Następnie, postanowieniem z dnia 1 czerwca 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1033/14 WSA w Warszawie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie z dnia 10 marca 2015 r., a trafność tego rozstrzygnięcia potwierdzona została postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2015 r., sygn. akt II OZ 768/15 oddalającym zażalenie. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1033/14 WSA w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 10 marca 2015 r. o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia i uzupełnienia braków formalnych zażalenia, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 marca 2016 r. sygn. akt II OZ 242/16 oddalił zażalenie na ww. postanowienie z dnia 7 stycznia 2016 r. Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że skoro w niniejszej sprawie ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie z dnia 24 czerwca 2014 r. oraz do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia przypadał na dzień 30 grudnia 2014 r., a skarżąca nadesłała brakujący odpis zażalenia oraz uiściła wpis sądowy w dniu 31 grudnia 2014 r., to uczyniła to po upływie zakreślonego terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła O. R.-N., wnosząc o przywrócenie terminu rozpatrzenia jej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 47 § 1 w zw. z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej Ppsa) do zażalenia należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom występującym w sprawie. O braku formalnym zażalenia z powodu niedołączenia odpisu zażalenia można mówić wówczas, gdy strona składając zażalenie nie dołączyła odpowiedniej liczby odpisów zażalenia i z tego względu zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu. Jeżeli zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 178 oraz 197 § 2 Ppsa). Niewykonanie wezwania w zakresie nadesłania określonej liczby odpisów zażalenia uniemożliwia nadanie zażaleniu prawidłowego biegu. Zatem jeżeli strona nie uzupełniła braków formalnych zażalenia w terminie poprzez nadesłanie odpisów zażalenia, sąd zażalenie odrzuca (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa). W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2014 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 24 czerwca 2014 r. oraz usunięcia braków formalnych tego zażalenia poprzez złożenie odpisu zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 23 grudnia 2014 r. W tej sytuacji ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych przypadł na dzień 30 grudnia 2014 r., natomiast skarżąca nadesłała brakujący odpis zażalenia oraz uiściła wpis sądowy w dniu 31 grudnia 2014 r., a więc po upływie wyznaczonego terminu. Oznacza to, że WSA w Warszawie prawidłowo odrzucił zażalenie, którego braków formalnych strona w terminie nie uzupełniła. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.