II OZ 559/14

Dnia 9 czerwca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. S. i K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 169/14 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi G. S. i K. S. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na niezbędne wejście na teren nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 169/14, oddalił zawarty w skardze wniosek G. S. i K. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] grudnia 2013 r., w przedmiocie pozwolenia na niezbędne wejście na teren nieruchomości. W rozpoznawanej sprawie Starosta Cieszyński decyzją z dnia [...] września 2013 r., udzielił Z. S. pozwolenia na niezbędne wejście na teren sąsiedniej działki nr [...], położonej w Brennej w celu wykonania robót budowlanych polegających na otynkowaniu ściany budynku wiaty magazynowej, zlokalizowanej w granicy działki nr [...], określając jednocześnie warunki oraz czas (tj. 14 dni licząc od dnia ostateczności niniejszej decyzji) udostępnienia ww. działki. Wojewoda Śląski, po rozpatrzeniu odwołania G. S. i K. S. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części określającej termin korzystania z nieruchomości orzekając nowy, tj. okres 10-ciu dni roboczych – przez dwa kolejne tygodnie od poniedziałku do piątku w godzinach od 8.00 do 17.00 – od dnia wydania decyzji do końca kwietnia 2014 r., w tygodniach uzgodnionych przez strony, zaś w pozostałej części utrzymał decyzję pierwszoinstancyjną w mocy. W skardze na powyższą decyzję G. S. i K. S. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji wskazując, że jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki polegające na bezpodstawnym i uciążliwym ograniczeniu przysługującego skarżącym prawa własności do nieruchomości. Prowadzone na ich terenie prace tynkarskie, obejmujące wybudowany przez inwestora magazyn, a także ograniczenie w następstwie powyższych działań ich prawa własności - stanowią trudne, a nawet niemożliwe do odwrócenia skutki. Ewentualne usuwanie nałożonego na ścianę tynku, w sytuacji wykonania spornych prac przed zakończeniem postępowania sądowego, będzie kłopotliwe z technicznego punktu widzenia. Zdaniem skarżących wywołane w ten sposób skutki trwale zmienią rzeczywistość, przy czym powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał długiego czasu oraz dużego nakładu środków. Uczestnik postępowania Z. S. w piśmie z dnia 21 lutego 2014 r. ustosunkowując się m.in. do rozpoznawanego wniosku podniósł, że zrealizowanie prac tynkarskich jest niezbędne do wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Cieszynie z dnia [...] października 2013 r., udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynku wiaty magazynowej przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych (tynków zewnętrznych), ustalającej jednocześnie, po zmianie własnej decyzji, nowy termin na ich wykonanie - do 31 grudnia 2014 r. Zdaniem inwestora wykonanie prac tynkarskich poprawi wygląd i estetykę zewnętrzną całego obiektu, zwróconego w kierunku działki skarżących. Sąd Wojewódzki w uzasadnieniu postanowienia zaznaczył, że przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (art. 61 § 3 p.p.s.a.) jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Zdaniem Sądu pierwszej instancji przywołane w uzasadnieniu wniosku okoliczności nie przemawiają za istnieniem przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Istotą decyzji wydanej na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane jest umożliwienie inwestorowi wejścia na teren nieruchomości należącej do innej osoby, w celu wykonania robót przygotowawczych lub robót budowlanych na nieruchomości objętej pozwoleniem na budowę lub zgłoszeniem. Przedmiotowa decyzja z założenia zatem w pewien sposób utrudnia lub ogranicza korzystanie z nieruchomości, której dotyczy. Dlatego samo powołanie się na takie ograniczenie lub utrudnienie jest niewystarczające i nie może stanowić podstawy wstrzymania wykonania decyzji wydanej na podstawie tego przepisu. Przywołane we wniosku okoliczności nie uprawniają do oceny, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd, spowoduje trudne do odwrócenia skutki po stronie skarżących. Sąd zauważył, że otynkowanie ściany budynku nie wywołuje skutku o charakterze nieodwracalnym. Wykonanie robót budowlanych jest zdarzeniem faktycznym, a nie prawnym, i wobec tego nie prowadzi do skutku, który można określić jako nie dający się odwrócić. Jeżeli natomiast w wyniku korzystania przez inwestora z należącej do skarżących nieruchomości powstanie szkoda, to na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym zobowiązany jest on do jej naprawienia. Ponadto wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby niezasadne w związku z okolicznością upływu terminu przewidzianego na wykonanie robót budowlanych. Z tych względów Sąd oddalił wniosek na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie podnieśli, że w sprawie zaistniała przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazana w art. 61 § 3 p.p.s.a. w postaci trudnego do odwrócenia skutku. Skutki jakie zaistnieją po wykonaniu zaskarżonej decyzji będą miały charakter trwale zmieniający rzeczywistość, a w razie jej uchylenie niewątpliwie będą trudne do usunięcia. Charakter prac, jaki wiąże się z otynkowaniem ściany budynku, nakazuje przyjąć, że proces powrotu do stanu poprzedniego będzie czynnością kłopotliwą, długotrwałą i wiązać się będzie z dużym nakładem pracy oraz środków finansowych. Konieczne będzie przy tym powtórne naruszenia prawa własności skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwane dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy przy tym zaznaczyć, że w dużej mierze argumentacja zawarta we wniosku, jak też w zażaleniu w istocie związana jest z kwestionowaniem zasadności zaskarżonej decyzji, co oczywiście nie podlega weryfikowaniu na wstępnym etapie postępowania. Z kolei niezrozumiały jest wywód dotyczący kosztów ewentualnego likwidowania robót budowlanych, gdyż obciążałoby to inwestora. Skarżący nie przedstawili również przekonujących okoliczności, które wskazywałyby, że realizacja zaskarżonej decyzji doprowadzi do ograniczenia prawa własności skarżących do nieruchomości w sposób stwarzający niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków bądź wyrządzenia znacznej szkody. Wskazać trzeba, że organ nakazał inwestorowi po zakończeniu robót przywrócenie stanu poprzedniego na nieruchomości i nałożył na nią obowiązek ewentualnego naprawienia wyrządzonych szkód. Z tych względów rozstrzygnięcie podjęte przez Sąd Wojewódzki zasługiwało na akceptację. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.