II OZ 496/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. D. i L. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 stycznia 2025 r. sygn. akt II SA/Go 557/24 o odrzuceniu skargi G. D. i L. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Go 557/24, odrzucił skargę G. D. i L. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 sierpnia 2024 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 listopada 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie 5 odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem wraz z załącznikami celem doręczenia uczestnikom postępowania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 23 akt sądowych), wezwanie odebrał pełnomocnik skarżących w dniu 27 listopada 2024 r. W wyznaczonym terminie, który upływał z dniem 4 grudnia 2024 r., braku skargi nie usunięto. Z tej przyczyny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim był zobligowany wniesioną skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", o czym postanowił jak w pkt 1 sentencji. Natomiast o zwrocie wpisu od skargi orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie wnieśli G. D. i L. D., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, postulując jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1) błędne ustalenie, że pełnomocnik skarżących otrzymał wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie jej odpisów wraz z załącznikami; 2) naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 P.p.s.a poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, gdy pełnomocnik powodów nie otrzymał wezwania do usunięcia braków formalnych skargi poprzez dołączenie jej odpisów wraz z odpisami załączników. Nadto wniesiono o przeprowadzenie postępowania dowodowego z: a) kserokopii koperty zawierającej przesyłkę z dnia 12 listopada 2024 r.; b) zdjęć akt sprawy sporządzonych przez pełnomocnika k. 18-20, 25, 27, 29, 31, 33, 35, 55-62; - na fakt niewskazania na kopercie zawierającej korespondencję do pełnomocnika zawartości przesyłki sądowej oraz braku adnotacji na piśmie wzywającym do usunięcia braków o jego wysłaniu dnia 12 listopada 2024 r., a to w sytuacji, gdy każda inna korespondencja kierowana do stron zawiera taka adnotację z oddaniem daty wysyłki. W uzasadnieniu zażalenia powyższe zarzuty szerzej umotywowano. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Jak wynika z akt sprawy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 listopada 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie pięciu odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem wraz z załącznikami, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Przesyłka sądowa zawierająca m.in. ww. pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 27 listopada 2024 r. (k.23 akt sądowych). W tym miejscu zauważyć należy, że na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. korespondencji, w rubryce "Rodzaj przesyłki", znajduje się zapis: - "o. odp. na sk." – co oznacza odpis odpowiedzi na skargę (zgodnie z pkt III zarządzenia z dnia 7 listopada 2024 r.) - "inf. dec." – co oznacza informację o przydzieleniu sprawy do decernatu asesora WSA K. K. (zgodnie z pkt IV zarządzenia z dnia 7 listopada 2024 r.); - "wezwanie" – co oznacza wezwanie do uzupełninia braków skargi (zgodnie z pkt II zarządzenia z dnia 7 listopada 2024 r.) - "pou." – co oznacza pouczenie o warunkach wnoszenia pism oraz doręczania pism przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej (zgodnie z pkt IV zarządzenia z dnia 7 listopada 2024 r.). Z powyższego wynika jednoznacznie, że jednym z pism wysłanych tą przesyłką było wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazać również należy, że dopuszczalne jest przesyłanie w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych, jednak w momencie odbioru powinny one być traktowane indywidualnie (por. postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, LEX nr 40125). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru ta okoliczność wynikała. Adresat przesyłki lub inne osoby upoważnione do odbioru przesyłek potwierdzają odbiór przesyłki, zgodnie z opisaną jej zawartością, składając czytelny podpis i umieszczając datę otrzymania przesyłki, a listonosz oddzielnie wpisuje datę doręczenia przesyłki, imię i nazwisko odbierającego i sposób doręczenia. Wszystkie te wymagania zostały zachowane przy doręczeniu w dniu 27 listopada 2024 r. pełnomocnikowi skarżących ww. przesyłki. Zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. W paragrafie 2 tego artykułu przewidziano, że do doręczania pism przez pocztę w postępowaniu sądowym stosuje się tryb doręczeń, jak w postępowaniu cywilnym. Podkreślić zatem należy, że wypełniony prawidłowo pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r. sygn. akt III CZ 51/98, OSNC 1998, nr 11, poz. 189). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta bowiem z domniemania zgodności z prawdą. Pełnomocnik strony odbierając przesyłkę (lub inna upoważniona do tego osoba), powinien był sprawdzić, czy zawiera ona wszystkie wskazane na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru dokumenty. W sytuacji, gdyby przesyłka nie zawierała części dokumentów, albo w razie jakichkolwiek innych wątpliwości, co do zgodności treści opisu zwrotnego potwierdzenia odbioru z zawartością przesyłki, pełnomocnik postępując racjonalnie i z należytą starannością, winien zawiadomić sąd o tym fakcie po otrzymaniu przesyłki, czego nie uczynił. Okoliczność braku wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nie była przez pełnomocnika strony kwestionowana po odebraniu korespondencji, a dopiero po odrzuceniu skargi przez Sąd I instancji. Powyższe okoliczności – w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego – przekonują do wniosku, że przesyłka została doręczona zgodnie ze wskazaną na druku potwierdzenia odbioru zawartością. Zatem zawierała prawidłowe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, którego pełnomocnik skarżących w terminie ustawowym nie wykonał. Uzasadniało to wydanie zaskarżonego postanowienia, którego trafności zażalenie nie podważyło. Nie mogło tego podważyć również twierdzenie zawarte w zażaleniu, a dotyczące braku pieczątki sekretarza sądowego o treści "wysłano dnia ..." oraz "zwrotne potwierdzenie odbioru karta nr..." na wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 12 listopada 2024 r. (k.19 akt sądowych). Pieczątki tego typu są używane w wewnętrznym obiegu dokumentów w danym wydziale Sądu i obecność takiej pieczątki, czy też jej brak, w żaden sposób nie świadczy o wysłaniu, czy też braku wysłania, danego pisma sądowego do strony. Jak już wskazano wyżej, jedynie prawidłowo wypełniony pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie może być wzruszone, jednak podejmując próbę dokonania tego, należy mieć na względzie, że dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi, a co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywające (por. postanowienie NSA z dnia 28 maja 2019 r. sygn. akt II FZ 203/19, dostępne, [w:] CBOSA). Skoro zatem pełnomocnik, jak sam wskazał w zażaleniu, nie zweryfikował zawartości przesyłki z informacją wskazaną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, to podnoszenie okoliczności braku otrzymania przedmiotowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi należy uznać za gołosłowne. To bowiem na pełnomocniku będącym profesjonalistą spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy i sprawowania nadzoru nad wykonywanymi czynnościami, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. Podkreślić należy, że na profesjonalnym pełnomocniku ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowość i prawidłowość dokonywanych czynności procesowych. W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.