II OZ 480/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 marca 2020 r. sygn. akt II SA/Po 867/19 odrzucające skargę kasacyjną J.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 grudnia 2019 r. sygn. akt II SA/Po 867/19 w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić zażalenie

Postanowieniem z dnia 10 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną J.B. wywiedzioną od wyroku tego Sądu z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie oznaczonej sygnaturą II SA/Po 867/19. Przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej było to, iż wbrew wymogom ustawy, skarżąca sporządziła skargę kasacyjną osobiście. Podstawę odrzucenia skargi kasacyjnej stanowił art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zażalenie, również sporządzone osobiście, na ww. postanowienie wniosła skarżąca, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że Sąd najpierw winien ją wezwać do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej jakim jest przymus sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika. Tymczasem Sąd nie wezwał skarżącej do uzupełnienia tego braku, co czyni odrzucenie takiej skargi kasacyjnej przedwczesnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu. Stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a. "zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2-3 stosuje się odpowiednio". W sprawie niniejszej przedmiotem wniesionego zażalenia było postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W związku z powyższym, stosownie do ww. przepisu, zażalenie na to postanowienie winno być sporządzone, co do zasady, przez adwokata lub radcę prawnego, o czym skarżąca została pouczona (pkt 6 pouczenia – k. 85). Z akt sprawy nie wynika, by skarżąca posiadała uprawnienia adwokata lub radcy prawnego. Nie wynika także, by skarżąca należała do kręgu podmiotów o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a. W tej sytuacji zażalenie sporządzone przez skarżącą osobiście podlegało odrzuceniu, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. jako niedopuszczalne. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.