II OZ 463/26

Dnia 7 maja 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D. K., D. K., K. P. i R. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 1532/25 w przedmiocie wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 kwietnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. oddalić zażalenia D. K. i K. P., 2. odrzucić zażalenia D. K. i R. P.

Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 11 kwietnia 2025 r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki, zarządzeniem z 5 lutego 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 1532/25, wezwał D. K. oraz K. P. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w wysokości 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżące oraz D. K. i R. P. na te zarządzenie wnieśli pismami z 2 i 12 marca 2026 r. zażalenia. Rozpoznając zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenia K. P. i D. K. nie zasługują na uwzględnienie. Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury 500 zł. Prawidłowo zatem ustalono wysokość przysługującego w niniejszej sprawie wpisu sądowego od skargi na decyzję, którą nakazano skarżącym K. P. i D. K. rozbiórkę obiektu budowlanego typu blaszak nietrwale połączonego z gruntem. Prawidłowo także wzięto pod uwagę art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143), z którego wynika, że pismo wnoszone przez kilka osób podlega jednej opłacie, gdy uprawnienia lub obowiązki tych osób związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja nakazująca dwóm skarżącym rozbiórkę obiektu budowlanego, co oznacza, że ich uprawnienia i obowiązki są wspólne. Dlatego też w okolicznościach tej sprawy D. K. i K. P., na podstawie art. 214 § 2 p.p.s.a., prawidłowo zostały wezwane do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, a nie każda z nich po 500 zł. Przy czym zaznaczyć należy, że na ocenę prawidłowości zaskarżonego zarządzenia nie mogły wpłynąć argumenty zażaleń odwołujące się do sytuacji finansowej skarżących. Ponadto z akt sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem Sądu pierwszej instancji z 3 grudnia 2025 r. wydanym w sprawie D. K. oraz postanowieniem z 16 grudnia 2025 r. wydanym w sprawie K. P. odmówiono skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Odnosząc się natomiast do wniesionego wraz z zażaleniem wniosku K. P. o zawieszenie postępowania sądowego, to zostanie on rozpoznany przez Sąd pierwszej instancji po uiszczeniu wpisu sądowego. W związku z powyższym NSA uznał zaskarżone zarządzenie za zgodne z prawem i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji. Natomiast zażalenia wniesione przez D. K. i R. P. na zarządzenie z 5 lutego 2026 r. NSA uznał za niedopuszczalne i jako takie odrzucił z przyczyn podmiotowych. Zgodnie z art. 173 § 2 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. zażalenie na zarządzenie może wnieść strona postępowania, zaś D. K. i R. P. w świetle art. 32 i art. 33 p.p.s.a. nie są stroną postępowania. W tych okolicznościach NSA, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 2 sentencji.