II OZ 469/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2329/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r. nr 830/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. oddalić zażalenie R. P.; 2. odrzucić zażalenie K. P.

Postanowieniem z 4 marca 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2329/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 lipca 2024 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 28 stycznia 2026 r. R. P. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 19 listopada 2025 r. wzywającego go do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu, wobec czego, powołanym na wstępie postanowieniem z 4 marca 2026 r., WSA w Warszawie odrzucił jego skargę. Pismem z 25 marca 2026 r. zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli K. P. i R. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie R. P. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.), czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne). W niniejszej sprawie skarżący R. P. nie był zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie został zwolniony z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy oraz rozpoznaniu przez NSA zażaleń R. i K. P. na zarządzenie z dnia 19 listopada 2025 r., zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału VII zarządzenia z dnia 28 stycznia 2026 r. o wezwaniu R. P. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 19 listopada 2025 r., wzywającego skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że pomimo powyższego wezwania skarżący nie uiścił przedmiotowego wpisu. Sąd pierwszej instancji prawidłowo w tych okolicznościach przyjął, że skarżący nie uzupełnił braku fiskalnego skargi i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Z tych względów zażalenie R. P. należało oddalić. Zażalenie wniesione przez K. P. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Prawomocnym postanowieniem z 30 stycznia 2025 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę K. P., przesądzając, że nie posiada ona interesu prawnego pozwalającego złożyć skargę w niniejszej sprawie. Należy zatem uznać, że nie posiada ona również interesu prawnego do zaskarżenia postanowienia z 4 marca 2026 r., którego dotyczy niniejsze rozstrzygnięcie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.