II OZ 459/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 78/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Komisarza Wyborczego w Białymstoku z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie wygaśnięcia mandatu wójta postanawia uchylić zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 78/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (dalej WSA albo sąd I instancji), odrzucił skargę M. S.(dalej skarżący) na postanowienie Komisarza Wyborczego w Białymstoku z dnia [...] stycznia 2018 r., zapadłe w przedmiocie wygaśnięcia mandatu wójta. W uzasadnieniu sąd I instancji wyjaśnił, że powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie przez skarżącego braku formalnego skargi w postaci jej podpisania. W zażaleniu z dnia 5 marca 2018 r. skarżący zakwestionował powyższe postanowienie w całości zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, tj. przyjęcie, że nie został usunięty brak formalny skargi przez jej podpisanie, w sytuacji gdy w zakreślonym terminie, tj. do dnia 11 lutego 2018 r. ten brak został uzupełniony. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Prawidłowe wszczęcie oraz kontynuowanie postępowania przed sądem administracyjnym uzależnione zostało od zachowania właściwej formy, czasu oraz miejsca dokonywania czynności procesowych. Następstwem niedopełnienia tych wymagań, które zostały szczegółowo uregulowane w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) jest bezskuteczność podejmowanych czynności. W ten sposób nie dochodzi w ogóle do skutecznego zainicjowania oraz kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, a tym samym do poddania zaskarżonego przejawu działania albo zaniechania administracji publicznej kontroli sprawowanej pod względem zgodności z prawem. W odniesieniu do braków formalnych ustawodawca zadecydował jednak, że ich niedochowanie korzysta z możliwości sanacji, poprzez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., na mocy którego strona wzywana jest do ich uzupełnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, jej odrzucenia. Co warte podkreślenia, termin 7 dni, o którym stanowi art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym, który nie podlega skróceniu ani wydłużeniu na podstawie art. 84 p.p.s.a., który odnosi się do terminów sądowych. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci jej podpisania w terminie 3 dni od dnia doręczenia wezwania (k. 11 akt sądowych). Czynność ta została dokonana z naruszeniem art. 49 § 1 p.p.s.a., ponieważ jak zostało to wyżej wskazane, ustawodawca wyraźnie przewidział na uzupełnienie braku formalnego termin 7 dni. Jakiekolwiek powody, w tym m.in. zbliżający się termin rozprawy, nie mogą przekreślić prawa skarżącego na uzupełnienie braku formalnego skargi w zakreślonym przez ustawodawcę terminie. Przyjęcie odmiennego poglądu powodowałoby ograniczenie przysługującego jednostce prawa do sądu. Z tego względu skierowane do skarżącego wezwanie z dnia 6 lutego 2018 r., z uwagi na nieprawidłowe oznaczenie terminu usunięcia braku formalnego wniesionej przezeń skargi, należało uznać jako wadliwe. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.