II OZ 434/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Rz 1522/25 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi B.D. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 19 września 2025 r., nr OA.7721.18.13.2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 10 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Rz 1522/25, odrzucił zażalenie B.D. na postanowienie z 16 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 1522/25 odrzucające skargę B.D. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 19 września 2025 r. nr OA.7721.18.13.2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że odpis postanowienia z 16 grudnia 2025 r. doręczono skarżącej 23 grudnia 2025 r. zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem 30 grudnia 2025 r., tymczasem zażalenie zostało nadane w placówce pocztowej 5 stycznia 2026 r., a zatem już po upływie terminu do wniesienia zażalenia. Wobec powyższego WSA w Rzeszowie stwierdził, że na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie podlegało odrzuceniu. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym wskazała, że z uwagi na nieznajomość prawa uważała, że termin do wniesienia zażalenia ulega przesunięciu z uwagi święta i dni wolne. Wobec powyższego była przekonana, że nadanie zażalenia w pierwszych dniach nowego roku nie będzie się wiązało z uchybieniem terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlegało oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W przedmiotowej sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że zażalenie na postanowienie z 16 grudnia 2025 r. zostało wniesione przez skarżącą z naruszeniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. Skoro bowiem zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, a postanowienie z 16 grudnia 2025 r. skutecznie doręczono skarżącej w dniu 23 grudnia 2025 r., to niewątpliwie wniesienie zażalenia 5 stycznia 2026 r. należy uznać za spóźnione. Wobec powyższego odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. było uzasadnione, zaś w rozpatrywanym zażaleniu nie przedstawiono argumentacji, która mogłaby podważyć ocenę Sądu Wojewódzkiego. Skarżąca nie kwestionuje bowiem ustaleń faktycznych Sądu I instancji w zakresie prawidłowości uznania, że zażalenie na postanowienie z 16 grudnia 2025 r. zostało wniesione po terminie. Próbuje natomiast uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do jego wniesienia, które nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia czy zażalenie zostało wniesione po terminie. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu zażalenia.