II OZ 428/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 248/14 odrzucające zażalenie na zarządzenie z dnia 22 stycznia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi A. K. na uchwałę Rady Miasta G. z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania likwidacji i połączenia zakładów budżetowych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 248/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie A. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie Sędziego WSA w Gdańsku o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o dostarczenie kopii sentencji wyroku wydanego w sprawie ze skargi A. K. na uchwałę Rady Miasta G. z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania likwidacji i połączenia zakładów budżetowych W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że zarządzeniem sędziego z dnia 9 stycznia 2015 r. wniosek A. K. o dostarczenie kopii sentencji wyroku został pozostawiony bez rozpoznania. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, wobec czego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu z dnia 22 stycznia 2015 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 stycznia 2015 r. W dniu 25 lutego 2015 r. skarżący przesłał pocztą elektroniczną do Sądu zażalenie na zarządzenie z dnia 22 stycznia 2015 r. Zażalenie nie zawierało podpisu wnoszącego. Na wezwanie Sądu, w dniu 20 marca 2015 r. brak formalny zażalenia został uzupełniony. WSA w Gdańsku uznał, iż niezależnie od uzupełnienia wskazanego braku formalnego, zażalenie na zarządzenie z dnia 22 stycznia 2015 r. nie mogło zostać merytorycznie rozpoznane z uwagi na przekroczenie terminu określonego w art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a." WSA w Gdańsku wskazał, że zarządzenie z dnia 22 stycznia 2015 r. zostało doręczone stronie w dniu 27 stycznia 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 228 akt sądowych), zaś zażalenie skarżący wniósł w dniu 25 lutego 2015 r., a więc z przekroczeniem terminu określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a. Na powyższe postanowienie A. K. wniósł zażalenie domagając się jego uchylenia. Podniósł, iż wbrew art. 220 § 4 P.p.s.a. został wezwany przez Sąd do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie sędziego z dnia 9 stycznia 2015 r., co jest rażącym naruszeniem tego przepisu w związku z art. 178 ust. 1 Konstytucji przez ich niezastosowanie. Wskazał także, iż zażalenie z dnia 22 stycznia 2015 r. zawiera jego podpis ważny na podstawie art. 60 i art. 61 K.c. oraz oświadczenia znajdującego się w aktach sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a wojewódzki sąd administracyjny odrzuca zażalenie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne a także zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący wnosząc zażalenie nie zachował terminu przewidzianego w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do jego wniesienia, co uzasadniało jego odrzucenie. Zarządzenie z dnia 22 stycznia 2015 r. zostało doręczone stronie w dniu 27 stycznia 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 228 akt sądowych), zaś zażalenie skarżący wniósł w dniu 25 lutego 2015 r., a więc z przekroczeniem terminu określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a. Odnosząc się do zarzutów zażalenia i argumentacji przedstawionej na ich poparcie stwierdzić należy, iż dotyczy ona kwestii bezpodstawnego wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie sędziego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Aby ten aspekt sprawy mógł zostać zbadany przez Naczelny Sąd Administracyjny należało zaskarżyć zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2015 r. w terminie określonym art. 194 § 2 P.p.s.a. Jednakże w tym terminie, jak wykazano wyżej, zażalenie nie zostało skutecznie wniesione, a zatem kwestia ta nie mogła zostać skontrolowana przez sąd wyższej instancji. Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.