II OZ 409/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P., R.P., D.K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 735/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. P.i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P. i D.K. 2. odrzucić zażalenie R.P. i D.K.

Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 735/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 6 lutego 2024 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII z 13 lutego 2025 r. skarżące zostały wezwane do wykonania prawomocnych zarządzeń wzywających je do uiszczenia wpisów sądowych od skargi w kwocie 100 zł każda, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone: D. K. dnia 3 marca 2025 r., zaś K. P. dnia 25 lutego 2025 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął więc 10 marca 2025 r. (dla D. K.) oraz 4 marca 2025 r. (dla K. P.). Sąd wskazał, że w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłat do niniejszej sprawy do dnia, w którym wydawał przywołane na wstępie postanowienie i z tej przyczyny przedmiotową skargę odrzucił. Zażaleniem K. P., R. P., D.K. i D. K. zaskarżyli powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie K. P. i D. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne). W niniejszej sprawie skarżące K. P. i D. K. nie były zwolnione z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie zostały zwolnione z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu, pomimo wszczęcia postępowań w przedmiocie prawa pomocy. Mając powyższe na względzie, w związku z prawomocnym zakończeniem wszczętych przez skarżące postępowań w przedmiocie prawa pomocy (sygn. akt VII SPP/Wa 374/24 i VII SPP/Wa 402/24), zasadnie skarżące - zarządzeniem z dnia 13 lutego 2025 r. - zostały wezwane do wykonania prawomocnych zarządzeń wzywających je do uiszczenia wpisów sądowych od skargi w kwocie po 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że pomimo powyższego wezwania skarżące nie uiściły przedmiotowego wpisu. Sąd I instancji prawidłowo w tych okolicznościach przyjął, że skarżące K.P. i D. K. nie uzupełniły braku fiskalnego skargi i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił ich skargę. Z tych względów zażalenie K. P. i D.K. należało oddalić. Zażalenie wniesione przez R. P. i D. K. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Nie byli oni bowiem stronami postępowania – nie byli adresatami zaskarżonego postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie wnosili skargi i nie wykazali, aby wynik przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego dotyczył ich interesów prawnych. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.