II OZ 399/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 749/16 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności robót budowlanych postanawia oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 13 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 749/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej sąd I instancji) odrzucił w pkt I skargę kasacyjną K. K. (dalej skarżący) na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności robót budowlanych. W pkt II WSA zwrócił skarżącemu kwotę 250 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu sąd I instancji wyjaśnił, że strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego w postaci złożenia wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Zażalenie na powyższe postanowienie wniesione zostało przez skarżącego, reprezentowanego przez adwokata. Skarżacy wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W ocenie strony skarżącej, niezłożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy nie mogło uniemożliwić nadanie pismu dalszego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Prawidłowe wszczęcie postępowania przed sądem administracyjnym uzależnione zostało od zachowania właściwej formy, czasu oraz miejsca dokonania czynności procesowej. Następstwem niedopełnienia tych wymagań, które zostały szczegółowo uregulowane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) jest odrzucenie skargi. W ten sposób nie dochodzi w ogóle do skutecznego zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, a tym samym do poddania zaskarżonego przejawu działania albo zaniechania administracji publicznej kontroli sprawowanej pod względem zgodności z prawem. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Nie ulegało w niej wątpliwości, że strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną, która nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Z tego względu została ona wezwana do uzupełnienia braku formalnego. Jednocześnie skarżąca została poinformowana o następstwie niezrealizowania tego wezwania w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, w postaci odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. (k. 132 akt sądowych). Z analizy akt sprawy wynika, że strona skarżąca wezwania tego nie wykonała, czego następstwem było wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w świetle zaistniałego stanu faktycznego, postanowienie to odpowiada prawu. Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zażaleniu należy raz jeszcze podkreślić, że warunkiem skutecznego wszczęcia postępowania kasacyjnego jest prawidłowe wniesienie środka odwoławczego, który powinien zawierać wszystkie elementy składowe wymienione w przepisach obu paragrafów art. 176 p.p.s.a. Jednym z nich pozostaje zamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Brak ten nie może być konwalidowany na każdym etapie postępowania sądowego (postanowienie NSA z 8 marca 2017 r., I OZ 421/17, CBOSA). Jednocześnie z brzmienia art. 176 p.p.s.a. nie jest uprawnionym wywodzenie twierdzenia, że niektóre spośród elementów składowych środka odwoławczego, pomimo ich nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie, nie mają wpływu na dopuszczalność jego rozpoznania. Przyjęte w niniejszym postanowieniu stanowisko nie jest przy tym przejawem nadmiernego formalizmu procesowego, ponieważ po pierwsze, nowelizacji art. 176 p.p.s.a. dokonanej ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658) przyświecały istotne względy zmierzające do przyspieszenia postępowania, a po drugie fachowy pełnomocnik procesowy strony skarżącej został wezwany w prawidłowy sposób do uzupełnienia braku formalnego. W wezwaniu oznaczony został zarówno termin jego wykonania, jak i rygor procesowy nieuzupełnienia braku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.