II SA/Rz 257/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku ZM o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi ZM na decyzję Wojewody [.] z dnia [.] grudnia 2016 r. nr [.] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia V września 2016 r. nr [.], Starosta Powiatu [.] odmówił P. S.A. z/s w [.] zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obejmującą: budowę elektroenergetycznej linii kablowej SN 15 kV pn. "Wykonanie powiązania linii [.], odgałęzienie [.] 3 z linią [.] odgałęzienie [.] 9 – II etap", na działkach nr ewid. 479, 480, 487, 540/1 w [.]. Po rozpoznaniu odwołania inwestora decyzją z dnia [.] grudnia 2016 r. nr [.], Wojewoda [.] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekając co do istoty zatwierdził projekt budowlany i udzielił P.. z/s w [.] pozwolenia na budowę obejmującą: budowę elektroenergetycznej linii kablowej SN 15 kV pn. "Wykonanie powiązania linii [.], odgałęzienie [.] 3 z linią [.] odgałęzienie [.] 9 – II etap", na działkach nr ewid. 479, 480, 487, 540/1 w [.] gmina [.]. Powyższa decyzja Wojewody została zaskarżona do sądu administracyjnego przez ZM, która w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Podniosła, że jest właścicielką działek, przez które ma przebiegać linia i na których ma być realizowane "spięcie" pierścienia pomiędzy liniami o znacznym zasięgu. Inwestycja ta będzie jednak realizowana niezgodnie z planem miejscowym, a inwestor z nieznanych jej powodów zmienił charakter tej inwestycji, która nie stanowi już obecnie inwestycji celu publicznego. Biorąc jednak pod uwagę, że stanowi ona element usprawniający pracę linii ponadlokalnych winna nadal być traktowana jako inwestycja celu publicznego, a zatem jej przebieg powinien być określony w planie miejscowym albo decyzji lokalizacyjnej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda nie odniósł się wprost do zgłoszonego wniosku podkreślając wszak, że teren inwestycji bezsprzecznie objęty jest planem miejscowym, a inwestycja nie narusza jego postanowień. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwana "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej podlega rozpoznaniu bez badania zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu, a głównie takie argumenty przedstawiono w skardze. Skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek argumentów w kwestii ewentualnej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, które mogą dla niej wyniknąć z wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdarzenia określone w art. 61 § 3 Ppsa odnosić zaś należy do wszystkich, których decyzja może dotyczyć, a nie tylko skarżącej, co ma szczególne znaczenie przy realizacji inwestycji w branży elektroenergetycznej. Obowiązkiem Sądu jest natomiast wyważenie interesów wszystkich stron postępowania. Z akt sprawy wynika, że ZM jest właścicielką działek nr 479, 487, 480. Natomiast działka nr 540/1 stanowi drogę powiatową. Działki skarżącej to teren rolny, a planowana trasa linii niemal w całości ma przebiegać tuż przy granicy nieruchomości, w odległości 0,5 m. Linia ma być poprowadzona w ziemi, na głębokości min. 0,9 m i służyć powiązaniu dwóch innych, istniejących już linii. Ponadto na działkach skarżącej postanowieniem Sądu Rejonowego w [....] z dnia 22 grudnia 2015 r. sygn. I Ns [.] /14 ustanowiono na rzecz P. służebność przesyłu. Mając na względzie powyższe brak było postaw do przyjęcia, że wykonanie decyzji może dla skarżącej wywołać skutki określone w art. 61 § 3 Ppsa. W szczególności żadnych takich ewentualnych skutków nie wskazała sama wnioskodawczyni, a nie można ich wywieść na podstawie dostępnego materiału dowodowego. Wobec tego, na podstawie powołanego przepisu, Sąd odmówił uwzględnienia wniosku.