II OZ 393/17

Dnia 26 kwietnia 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 284/17 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z dnia 31 stycznia 2017 r. K. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniem z dnia 10 marca 2017 r. Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II WSA w Szczecinie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję. Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej rozporządzenie RM z 2003 r.), wysokość wpisu ustalono na kwotę 500 zł. Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia skarżącej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wnosi o jego zmianę i orzeczenie, że wpis sądowy w sprawie winien wynosić 200 zł – zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia RM z 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa) jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 Ppsa sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, uiścił opłatę pod rygorem odrzucenia skargi. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 Ppsa). Pismem, o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie, w myśl art. 230 § 2 Ppsa, jest m. in. skarga. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 Ppsa). Stosownie do delegacji ustawowej zawartej w art. 233 Ppsa wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu. Rozpoznając zażalenie na zarządzenie Z-cy Przewodniczącego Wydziału II wzywające do uiszczenia wpisu sądowego, Naczelny Sąd Administracyjny bada czy zarządzenie to zostało wydane we właściwym trybie i czy wpis (jego charakter i wysokość) wskazany w zarządzeniu jest zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Sąd nie bada innych okoliczności, w szczególności tych powiązanych z zarzutami wywiedzionymi w skardze. Mając tak określony przedmiot sądowej kontroli, po analizie akt sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone zarządzenie Z-cy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 marca 2017 r. jest prawidłowe. Wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi należało wezwać skarżącą do jego uiszczenia (art. 220 § 1 i 3 Ppsa) w wysokości wynikającej z przepisów rozporządzenia. Wbrew temu co podnosi w zażaleniu skarżąca w sprawie niniejszej odnośnie do wysokości wpisu sądowego nie mógł mieć zastosowania § 2 ust. 6 rozporządzenia RM z 2003 r., zgodnie z którym w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 złotych. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę do sądu na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] grudnia 2016 r. umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta Miasta Szczecina Nr [...] z dnia [...] września 2016 r. znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Przedmiotem skargi nie było zatem postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, lecz decyzja, której podstawę stanowił art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.). W tej sytuacji Z-ca Przewodniczącego Wydziału II prawidłowo wskazał w zarządzeniu § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia RM z 2003 r. Zgodnie z jego treścią wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury - 500 zł. Nie ulega wątpliwości, że wpis w niniejszej sprawie powinien mieć charakter wpisu stałego, bowiem sprawa nie dotyczy należności pieniężnych. Nie sposób zakwestionować, że niniejsza sprawa dotyczy sprawy z zakresu budownictwa i architektury, skoro rozstrzygane były kwestie dotyczące zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obejmującego elementy małej architektury, boiska rekreacyjnego, regulacji cieku wodnego Warszowiec oraz zbiornika retencyjnego wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi dla inwestycji pn. Zagospodarowanie terenu parku "Warszewo-Podbórz" w granicach działek o numerach [...],[...],[...] z obrębu [...] położonych w rejonie ul. [...] w Szczecinie, wydanej na rzecz Gminy Miasta Szczecin. Wobec powyższego twierdzenia zażalenia o błędnej podstawie prawnej żądania do uiszczenia wpisu sądowego wskazanej w zaskarżonym zarządzeniu Z-cy Przewodniczącego Wydziału II należało uznać za bezzasadne. Zarządzenie to było prawidłowe tak pod względem procesowym, jak i materialnym. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 Ppsa, orzekł jak w sentencji.