II OZ 385/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 465/25 wzywające R. P. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2025 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 grudnia 2024 r. znak: DOR.7110.431.2024.MRA w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 465/25 wezwano R. P., na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 21 lipca 2025 r., w kwocie 100 złotych stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył R. P. wnosząc o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości wskazując, że żądany wpis jest nielegalny bo za wysoki. W niniejszym zażaleniu wniósł o zwolnienie z kosztów sądowych w całości, gdyż nie ma żadnych pieniędzy ani rzeczy materialnych, a także o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie wniesienia zażalenia przewodniczący wydziału ma obowiązek wezwać skarżącego, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych - 100 zł. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sposób prawidłowy zastosował powyższe przepisy, mianowicie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2025 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego WSA Grzegorza Rudnickiego. Podkreślić należy, że w dacie wydania zaskarżonego zarządzenia skarżący nie korzystał ze zwolnienia z kosztów sądowych. Z kolei wniosek o prawo pomocy zawarty w zażaleniu został rozstrzygnięty postanowieniem z dnia 26 marca 2026 r., sygn. akt VII SPP/Wa 521/25, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy. Jak zaznaczono w orzecznictwie, postanowienie o przyznanie prawa pomocy ma charakter konstytutywny i wywołuje skutki na przyszłość (postanowienie NSA z 1 lutego 2011 r. II FSK 2664/10). Tak więc złożony wniosek nie mógł wpłynąć na ocenę wcześniej skierowanego do skarżącego wezwania o uiszczenie przedmiotowego wpisu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.