II OZ 369/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D. K., D. K.1, K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2284/25 o odrzuceniu skargi D. K. i K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 kwietnia 2025 r. nr 495/2025 w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia: 1. oddalić zażalenia D. K. i K. P.; 2. odrzucić zażalenia D. K.1 i R. P..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 stycznia 2026 r. o sygn. VII SA/Wa 2284/25 odrzucił skargę D. K. i K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 kwietnia 2025 r. nr 495/2025 w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego. Sąd powołując się na art. 46 § 1 pkt 4, 49 § 1, 57 § 1 i 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wskazał, że skarżące wezwano do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi, przy czym nie wykonano wydanego w tym zakresie zarządzenia, skarżące nie podpisały bowiem skargi ani nie nadesłały podpisanego egzemplarza skargi. Sąd stwierdził w konsekwencji, że skarga posiada braki formalne, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu. Pismami z 10 lutego 2026 r. D. K., D. K.1, K. P. i R. P. wnieśli zażalenia na powołane postanowienie Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenia D. K. i K. P. nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo procesowe strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W konsekwencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę na posiedzeniu niejawnym, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarżące wniosły do Sądu I instancji skargę, która obarczona była brakami formalnymi, nie zawierała bowiem podpisów skarżących (podpisany pod skargą Z. G. nie wykazał, że spełnia wymogi przewidziane w art. 35 ust. 1 p.p.s.a.). Z tych przyczyn Sąd wezwał skarżące do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie własnoręcznie podpisanej skargi. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie doręczono skutecznie skarżącym D. K. i K. P. odpowiednio w dniach 20 października 2025 r. i 15 października 2025 r. W odpowiedzi skarżące nadesłały wprawdzie podpisane osobiście skargi, jednak ich treść zasadniczo odbiegała od skargi pierwotnej, nie wskazano m.in. w nich numeru nieruchomości, której dotyczy sprawa, zawierały odmienne, w stosunku do skargi pierwotnie złożonej, zarzuty oraz dodatkowe wnioski. Były to zatem inne niż uprzednio złożona skarga pisma procesowe. Zasadnie w tych okolicznościach Sąd I instancji uznał, że skarżące nie usunęły braków skargi i istnieją podstawy do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów zażalenia D. K. i K. P. należało oddalić. Zażalenia wniesione przez D. K.1 i R. P. podlegały natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne, nie byli oni bowiem adresatami postanowienia skierowanego do D. K., K. P. oraz organu. D. K. i R. P. pozbawieni byli zatem przymiotu strony, warunkującego możliwość zaskarżenia danego postanowienia. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a..