II OZ 363/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2334/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r. nr 823/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P.; 2. odrzucić zażalenie R. P.

Postanowieniem z 28 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2334/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 lipca 2024 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 14 listopada 2025 r. K. P. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 28 lutego 2025 r. wzywającego ją do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła należnego wpisu wobec czego, powołanym na wstępie postanowieniem z 28 stycznia 2026 r. WSA w Warszawie odrzucił jej skargę. Pismem z 20 lutego 2026 r. zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli K. P. i R. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie K. P. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne). W niniejszej sprawie skarżąca K. P. nie była zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie została zwolniona z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy oraz rozpoznaniu przez NSA zażaleń K. P. i D. K. na zarządzenie z dnia 28 lutego 2025 r., zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału VII zarządzenia z dnia 14 listopada 2025 r. o wezwaniu K. P. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 28 lutego 2025 r., wzywającego skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że pomimo powyższego wezwania skarżąca nie uiściła przedmiotowego wpisu. Sąd pierwszej instancji prawidłowo w tych okolicznościach przyjął, że skarżąca nie uzupełniły braku fiskalnego skargi i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Z tych względów zażalenie K. P. należało oddalić. Zażalenie wniesione przez R. P. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. R. P. nie był bowiem stroną postępowania – nie był adresatem zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie wnosił skargi i nie wykazał, aby wynik przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego dotyczył jego interesu prawnego. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.