II OZ 347/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Gl 817/25 o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej D. w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 8 kwietnia 2025 r., nr SKO.4103.8.2023 w przedmiocie warunków zabudowy terenu postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 12 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Gl 817/25, odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z wniosku M.C. w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej D. w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z 8 kwietnia 2025 r., nr SKO.4103.8.2023 w przedmiocie warunków zabudowy terenu. Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Wyrokiem z dnia 20 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 817/25, wydanym na rozprawie w tym samym dniu, Sąd Wojewódzki oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej D. w C. na powołaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie. Pismem z 17 grudnia 2025 r. M.C. złożył wniosek o uzasadnienie powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie tego terminu nie może odnieść skutku. Na mocy art. 141 § 3 p.p.s.a. odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 139 § 2 p.p.s.a., ogłoszenie wyroku następuje na posiedzeniu jawnym. Nieobecność stron nie wstrzymuje ogłoszenia. Na mocy art. 139 § 4 p.p.s.a., odpis sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym doręcza się stronom, jeżeli uzasadnienia wyroku nie sporządza się z urzędu. Zgodnie zaś z art. 139 § 5 p.p.s.a. wyrok wydany na posiedzeniu niejawnym podlega niezwłocznie publicznemu udostępnieniu w sekretariacie sądu, przez okres czternastu dni. Sąd wyjaśnił, że w rozpatrywanej sprawie wyrok został ogłoszony po rozpoznaniu sprawy na rozprawie jawnej w dniu 20 listopada 2025 r., w związku z tym jego sentencja nie podlegała doręczeniu stronom, ani publicznemu udostępnieniu. Ponadto, jako że w rozpatrywanej sprawie skargę oddalono, uzasadnienie wyroku mogło zostać sporządzone wyłącznie na wniosek. Termin na złożenie tego wniosku upływał 27 listopada 2025 r. (czwartek). Uczestnik złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku 17 grudnia 2025 r., a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu. M.C. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy sądowi I instancji celem ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie na rzecz żalącego od WSA w Gliwicach – Skarbu Państwa zwrotu kosztów uiszczonego wpisu. W uzasadnieniu żalący wskazał, że pismem wniesionym 3 listopada 2025 r., a więc przed rozprawą przeprowadzoną w dniu 20 listopada 2025 r., skarżący za pośrednictwem platformy ePUAP wniósł o doręczanie mu przez sąd wszelkich pism za pośrednictwem tejże platformy ePUAP. Skarżący poinformował również w tym piśmie Sąd I instancji, że nie zamieszkuje pod adresem C., ul. [...]. Wprawdzie skarżący błędnie podał sygn. akt – nie 817/25 a 871/25, ale z uwagi na prowadzenie spraw w formie elektronicznej Sąd I instancji winien ten błąd bez problemu zauważyć i wystosować stosowne wezwanie. W załączeniu skarżący przedstawił skan pisma z 3 listopada 2025 r. oraz UPP dot. ww. pisma. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności warto wyjaśnić, że z art. 141 § 3 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że sąd może, w drodze postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym, odmówić uwzględnienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Ani w tym przepisie, ani też w żadnym innym nie określono natomiast przesłanek, jakimi sąd powinien się kierować. W literaturze wskazuje się, że powodem wydania takiego postanowienia będzie złożenie wniosku bądź to po upływie terminu określonego w art. 141 § 2 p.p.s.a., bądź to jeszcze przed wydaniem wyroku, albo też złożenie wniosku przez podmiot niebędący stroną (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2006, s. 309). Odnosząc się do argumentacji podnoszonej w zażaleniu należy wskazać, że pismo z 3 listopada 2025 r. w żaden sposób nie może zostać uznane za wniosek w zakresie sporządzenia uzasadnienia wyroku. Poza tym zostało ono złożone przed rozprawą, a więc przedwcześnie. Nadto Sąd nie miał obowiązku ani zawiadamiać ponownie uczestnika postępowania o terminie rozprawy (o którym zresztą żalący został poinformowany – co sam przyznaje) ani, jak zasadnie zaznaczył Sąd I instancji, doręczać ogłoszonej po przeprowadzeniu jawnej rozprawy sentencji wydanego wyroku. Nie można też zgodzić się z twierdzeniem żalącego, że Sąd nie zareagował w żaden sposób na powoływane pismo uczestnika postępowania. Sąd Wojewódzki od czasu złożenia stosownego wniosku przesyłał pisma żalącemu drogą elektroniczną, a więc we właściwym dla złożonego wniosku trybie. Wobec powyższego, a także wobec niezasadności argumentacji zawartej w zażaleniu należy uznać, co wynika z analizy przepisów prawa i stanu faktycznego sprawy, że rozstrzygniecie podjęte przez Sąd Wojewódzki było prawidłowe, albowiem złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie terminu skutkować musi odmową jego sporządzenia (por. postanowienie NSA z 29.09.2009 r. II OZ 799/09, LEX nr 629037). W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.