II OSK 654/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1236/25 w sprawie ze skargi K.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 17 lipca 2025 r., znak SKO.ZP/415/606/2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1236/25, oddalającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 9 grudnia 2025 r., znak SKO.ZP/415/606/2023, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 6 września 2022 r., ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie do 22 budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działce nr [...], obr. [...] przy ul. M. w K., skarżący – K.P., wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, że wydane decyzje i ich wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Inwestor na podstawie skarżonej decyzji będzie mógł wystąpić bowiem o pozwolenie na budowę i przystąpić do wykonania planowanej inwestycji. Natomiast z uwagi na fakt, że zarzuty obecnie podnoszone nie będą już przedmiotem rozpatrywania na etapie pozwolenia na budowę ze względu na inny zakres tego postępowania, istnieje groźba, iż do czasu rozstrzygnięcia niniejszej sprawy inwestor może już przystąpić do budowy co będzie rodzić nieodwracalne skutki. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1236/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że stosownie do przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) – po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca w swoim wniosku nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi jej wyrządzeniem znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sąd wyjaśnił, że decyzja o warunkach zabudowy stanowi pierwszy etap procesu inwestycyjnego i nie daje inwestorowi podstawy do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji oraz nie narusza prawa własności. Z kolei sama możliwość wydania pozwolenia na budowę na podstawie zaskarżonej decyzji o warunkach zabudowy również nie uzasadnia wstrzymywania jej wykonania na obecnym etapie. Nie sposób uznać, że w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. "wykonaniem" decyzji o warunkach zabudowy jest procedowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę. Samo prowadzenie postępowania w tym przedmiocie, a nawet wydanie decyzji nie może również zostać uznane za "trudne do odwrócenia skutki". Po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 9 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1236/25, skargi (wskazanej na wstępie niniejszego uzasadnienia) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 17 lipca 2025 r., skarżący K.P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Skarżący kasacyjnie ponownie sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołując w tożsamą argumentację do tej przedstawionej we wniosku zawartym w skardze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest kolejnym wnioskiem tego rodzaju złożonym w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Dlatego też powinien zostać rozpoznany, stosownie do treści art. 61 § 4 p.p.s.a., jako wniosek o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie zaś jako wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Zgodnie bowiem z tym przepisem, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a., sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Przez zmianę okoliczności, o których mowa we wskazanym powyżej przepisie należy rozumieć zarówno zmianę okoliczności faktycznych, jakie Sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści niż to, które zostało wydane uprzednio (por. postanowienie NSA z 16.01.2019 r., II OSK 1159/18). Z akt sprawy nie wynika, by którekolwiek z tych okoliczności uległy zmianie. Argumentacja zawarta we wniosku, jak wyżej przedstawiono, koncentrowała się na usiłowaniu wstrzymania dalszego toku procesu inwestycyjno-budowlanego, w tym możliwości wystąpienia inwestora o pozwolenie na budowę. Skarżący nie wykazał zaś, że w sprawie zaistniały nowe okoliczności przemawiające za zmianą postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.