II OZ 25/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia N. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 września 2020 r. sygn. akt II SA/Rz 941/20 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu N. K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 29 września 2020 r. sygn. akt II SA/Rz 941/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił sprzeciw N. K. (dalej "skarżąca") od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2020 r. w przedmiocie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniami z dnia 27 i 28 sierpnia 2020 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez podanie numeru PESEL skarżącej oraz uiszczenie wpisu sądowego od sprzeciwu. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższych należy dokonać w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzeń, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych sprzeciwu. W niniejszej sprawie wezwanie w przedmiocie uzupełnienia braków sprzeciwu, z uwagi na nieobecność skarżącej w miejscu zamieszkania, zostało złożone w dniu [...] września 2020 r. w placówce operatora pocztowego. Pomimo dwukrotnego awizowania, wezwanie nie zostało podjęte przez adresata, a zatem skutek jego doręczenia nastąpił z dniem [...] września 2020 r. Sąd wskazał, że ostatnim dniem siedmiodniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie braków sprzeciwu był [...] września 2020 r. Pomimo upływu terminu skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego i nie podała swojego numeru PESEL, co obligowało Sąd do zastosowania art. 220 § 1 i 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i podnosząc, że wbrew twierdzeniom postanowienia przesyłka nigdy nie była awizowana, nie posiada też wiedzy na temat pierwszego doręczenia, czy też podwójnego awizowania. Zdaniem skarżącej w skrzynce na listy nigdy nie było jakiegokolwiek awiza. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, po uprzednim wezwaniu strony do ich uzupełnienia w zakreślonym ustawą terminie (7 dni), sprzeciw podlega odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Sprzeciw podlega także odrzuceniu, w sytuacji, gdy strona uzupełni wprawdzie braki sprzeciwu, jednakże uczyni to po zakreślonym przez sąd terminie. W postępowaniu zainicjowanym zażaleniem na odrzucenie sprzeciwu rola Naczelnego Sądu Administracyjnego sprowadza się do oceny czy faktycznie zaistniały okoliczności uzasadniające zastosowanie wskazanej przez Sąd I instancji podstawy odrzucenia – w niniejszym przypadku art. 220 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Oceniając sprawę pod tym kątem należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez podanie nr PESEL oraz uiszczenie wpisu i obowiązku tego nie dopełniła w zakreślonym terminie, co uzasadnia zastosowanie przez Sąd I instancji wskazanych powyżej przepisów. Zaznaczyć wypada, że pocztowy dowód doręczenia adresatowi przesyłki jest dokumentem urzędowym, potwierdzającym fakt i datę doręczenia zgodnie z danymi na dokumencie tym umieszczonymi. Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki uzasadnia przyjęcie, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości i z tego względu Sąd I instancji nie miał podstaw do jego zakwestionowania. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.