II OZ 215/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Rz 605/20 odrzucające skargę J.S. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 20 kwietnia 2020 r. nr O-III.621.1.19.2020 w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Rz 605/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J.S. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 20 kwietnia 2020 r. nr O-III.621.1.19.2020 w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej. Podstawę odrzucenia skargi stanowił art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", albowiem skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi w postaci jej odpisu w terminie, mimo wezwania w tym zakresie i prawidłowego pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 9 czerwca 2020 r., zatem termin do uzupełnienia braku upłynął bezskutecznie z dniem 16 czerwca 2020 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, wskazując na niemożność uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz na to, iż "odpis zaginął". Powyższe zażalenie zostało odrzucone przez Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 17 listopada 2020 r., na podstawie art. 194 § 3 i art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. Następnie postanowienie to zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2021 r. II OZ 27/21. W jego treści wskazano, że w terminie otwartym do wykonania zarządzenia skarżący zareagował na wezwanie, jednakże podjęte działania nie odpowiadały w pełni nałożonemu obowiązkowi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niewątpliwie takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak odpisu tego pisma, który nie został usunięty, mimo doręczenia prawidłowo sformułowanego wezwania w tym zakresie, a ustawowy termin do jego usunięcia upłynął bezskutecznie. Powyższy pogląd znajduje oparcie w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, który przyjął, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Jak wynika z akt sprawy skarżący został wezwany do uzupełnienia braków skargi w postaci podania numeru PESEL oraz nadesłania jednego egzemplarza skargi, w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Numer PESEL skarżący podał przy wniosku o przyznanie prawa pomocy, natomiast odpis skargi nie został przez niego przedłożony. Termin do uzupełnienia tego braku upłynął bezskutecznie. Odnośnie brakującego odpisu skargi, w terminie otwartym do uzupełnienia braków brak było reakcji skarżącego. Dopiero na etapie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi skarżący podniósł, że "odpis zaginął". W sytuacji, gdy skarżący nie dysponował odpisem pisma, to w reakcji na wezwanie do przedłożenia odpisu skargi, w zakreślonym terminie, winien się zwrócić do sądu o sporządzenie i przesłanie mu kopii pisma znajdującego się w aktach sprawy celem sporządzenia odpisu tego pisma (por. postanowienie NSA z 14.09.2017 r. I OZ 1344/17). Brak reakcji skarżącego w tym zakresie, w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi, spowodował, że zaszła podstawa do odrzucenia skargi, co trafnie uczynił Sąd pierwszej instancji. Natomiast w sytuacji gdy strona uchybiła terminowi do uzupełniania braków formalnych skargi bez swojej winny, winna się zwrócić do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia tego braku. Dlatego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.