II OZ 180/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 1 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Rz 1523/22 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej przez A. N. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 6 października 2022 r. nr OA.7722.14.4.2022 w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2022 r., sygn. akt II SA/Rz 1523/22 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał A. N. (zwanego dalej skarżącym) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 6 października 2022 r., nr OA.7722.14.4.2022 w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych związanych z budową obiektu budowlanego pełniącego funkcję użytkową budynku gospodarczego. Zarządzenie to zaskarżył skarżący wnosząc w zażaleniu o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że poniesienie kosztów związanych ze skargą nie odbędzie się bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego zarówno jego, jak i jego rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259; dalej zwanej P.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zastosował w sposób prawidłowy powyższe przepisy wzywając wnoszącego skargę do uiszczenia od niej wpisu sądowego. Prawidłowo także została określona wysokość należnego wpisu. Stosownie bowiem do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221. poz. 535, ze zm.), wpis stały wynosi w sprawach skarg, skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym - 100 zł. Zaskarżone zarządzenie nie narusza więc przepisów obowiązującego prawa. Odnośnie do podnoszonych w zażaleniu okoliczności podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie na zarządzenie przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego bada jedynie zgodność z prawem takiego zarządzenia. Ocenia, czy były podstawy do żądania od strony skarżącej uiszczenia wpisu sądowego oraz czy wysokość takiego wpisu została określona w prawidłowej wysokości. Sąd nie jest władny w tym postępowaniu oceniać, czy sytuacja skarżącego, w szczególności jego stan majątkowy, pozwala na uiszczenie opłaty sądowej. Okoliczności związane z sytuacją majątkową zobowiązanego do poniesienia kosztów sądowych, do których zalicza się między innymi wpis sądowy, były w niniejszej sprawie rozpatrywane w odrębnym postępowaniu w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (sygn. akt II SPP/Rz 228/22). Podkreślić trzeba, że tylko w tym postępowaniu bada się sytuację majątkową strony skarżącej pod kątem możliwości poniesienia kosztów sądowych. Tym samym nie mogą odnieść zamierzonego skutku zarzuty skarżącego zawarte w zażaleniu zmierzające do wykazania, że poniesienie opłaty sądowej w żądanej wysokości przekracza jego możliwości finansowe. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.