II OZ 1562/25

Dnia 15 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2538/24 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 17 czerwca 2025 r. w sprawie ze skargi K. P. i R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r., nr 881/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art.197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił, jako sporządzone osobiście, zażalenie K. P. i R. P. na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 czerwca 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej K. P. i R. P. od postanowienia tegoż Sądu z dnia 17 marca 2024 r. o odrzuceniu skargi w części dotyczącej K. P.. Sąd I instancji, powołując się na treść art. 194 § 1 pkt 7, art. 194 § 4, art. 175 § 2-3 p.p.s.a., wskazał, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W niniejszej sprawie wniesione osobiście przez skarżących – czyli K. P. oraz R. P. – zażalenie Sąd uznał za niedopuszczalne. Sąd zwrócił uwagę, że skarżący – czyli K. P. oraz R. P. – nie wykazali, aby byli podmiotami, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a. Nie zostali zwolnieni przez ustawodawcę z obowiązku zachowania przymusu-adwokacko radcowskiego. To zaś implikuje odrzucenie wniesionego przez nich osobiście zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 czerwca 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli K. P. i R. P.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Przede wszystkim należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Jak wynika z akt sprawy skarżący wraz z doręczeniem im postanowienia z dnia 17 czerwca 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostali pouczeni o terminie i sposobie jego zaskarżenia, w tym o obowiązku wynikającym z treści art. 194 § 4 p.p.s.a. (pkt 5 pouczenia). Mimo to zażalenie własne skarżących na postanowienie z 17 czerwca 2025 r. nie czyni zadość wskazanemu powyżej wymaganiu, a skarżący nie wykazali aby należeli do katalogu podmiotów zwolnionych z tego obowiązku na podstawie art. 175 § 2 p.p.s.a. Jednocześnie istotnym jest, że niedopełnienie warunku sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego jest brakiem nieusuwalnym powodującym odrzucenie zażalenia. Mając powyższe na względzie Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że istniała podstawa do odrzucenia zażalenia skarżących, które naruszało tzw. "przymus adwokacko-radcowski". Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.