II OZ 1577/25

Dnia 15 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń: K. P. oraz D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 584/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 stycznia 2024 r. nr 109/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1) oddalić zażalenia D. K. oraz K. P.; 2) odrzucić zażalenie D. K..

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ skarżące na wezwania Sądu nie uiściły wpisów sądowych od skargi. Sąd wskazał, że po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy skarżące zostały wezwane do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania powyższe, wraz ze stosownymi pouczeniami o konsekwencjach ich niewykonania, zostały skutecznie doręczone D. K. i K. P. odpowiednio w dniach 19 maja 2025 r. i 21 maja 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności bezskutecznie upłynął skarżącym odpowiednio z dniem 26 maja 2025 r. i z dniem 28 maja 2025 r. Jak wynika z akt sprawy, skarżące nie wykonały zarządzeń Przewodniczącego Wydziału i nie uiściły wymaganych wpisów od skargi, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy adnotacja poczyniona przez pracownika Sekretariatu Wydziału VII, z której wynika, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 10 czerwca 2025 r. Zażalenia na ww. postanowienie wnieśli K. P. oraz D. K. i D. K.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenia K. P. oraz D. K. nie podlegają uwzględnieniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak niewadliwie wskazał Sąd I instancji, w niniejszej sprawie po prawomocnym, w stosunku do K. P. i D. K., zakończeniu postępowań w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniami Sądu I instancji z 11 grudnia 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 289/24 i VII SPP/Wa 290/24; patrz: art. 260 § 2 p.p.s.a.); ale w szczególności wezwaniu skarżących zarządzeniami z 11 grudnia 2024 r. do uiszczenia wpisów sądowych od skargi po 100 złotych; oraz potwierdzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności ww. zarządzeń z 11 grudnia 2024 r. (patrz: postanowienia NSA z 25 marca 2025 r. o sygn. akt II OZ 234/25 i II OZ 235/25) – zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzeń z 7 kwietnia 2025 r. o wezwaniu K. P. oraz D. K. do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 11 grudnia 2024 r., wzywających odpowiednio obie skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy pismach z dnia 30 kwietnia 2025 r. wezwania te zostały doręczone D. K. w dniu 19 maja 2025 r. oraz K. P. w dniu 21 maja 2025 r. A więc odpowiednio do dnia 26 maja 2025 r. oraz 28 maja 2025 r. skarżącym biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – jak trafnie wskazał Sąd I instancji. Pomimo tego skarżące nie uiściły wpisu sądowego w terminie zakreślonym przez Sąd, co też potwierdza znajdująca się w aktach sprawy informacja, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 10 czerwca 2025 r. Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi K. P. i D. K.. Argumentacja zawarta w zażaleniach tej zaś oceny nie podważa skutecznie, ponieważ skupia się na innych zagadnieniach niż wynikające z art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że na zarządzenia z dnia 7 kwietnia 2025 r. wyzywające do wykonania prawomocnych zarządzeń z 11 grudnia 2024 r. o wezwaniu skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało wniesione pismo pt. "zażalenie", jednak tego rodzaju zarządzenia są niezaskarżalne, ponieważ ich przedmiotem jest tylko wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Zażalenie wniesione przez D. K., podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniami postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi K. P. i D. K., i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób. D. K. nie mógł zatem wnieść skutecznie zażalenia na ww. postanowienie odrzucające skargę innych podmiotów, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia zażalenia wniesionego przez D. K. jako niedopuszczalnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W pkt 2 postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.